ILNA
ماریو کمپس در جام جهانی ۱۹۷۸ فقط یک مهاجم نبود؛ او با گلهای سرنوشتسازش آرژانتین را به قهرمانی رساند و به نماد امید یک ملت در روزهای تاریک تبدیل شد. به گزارش ایلنا، در تاریخ جام جهانی، مهاجمان بسیاری با گلهای خود سرنوشت بازیها را تغییر دادهاند اما کمتر بازیکنی مانند ماریو کمپس در سال ۱۹۷۸ توانسته است بارِ آرزوهای یک ملت رنجدیده را به تنهایی بر دوش بکشد. او که با لقب «الماتادور» (گاو باز) شناخته میشد، در جامی که زیر سایه سنگین سیاست و وحشت بود، به تنها منبع نور و شادی برای مردم آرژانتین تبدیل شد. کمپس در تیمی که سزار لوئیس منوتی ساخته بود، یک استثنا بهشمار میرفت؛ او تنها بازیکن لیست بود که در خارج از آرژانتین (باشگاه والنسیا اسپانیا) بازی میکرد که البته این انتقال شروع دورانی کابوسوار برای ستاره آرژانتینی بود. او در سه بازی اول مرحله گروهی هیچ گلی نزد و منتقدان شروع به تاختن به او کردند. داستان مشهوری وجود دارد که منوتی پیش از مرحله دوم به او گفت: «ماریو، سبیلهایت را بتراش! شاید جادوی گلزنیات پشت آن سبیلها گیر کرده باشد.» کمپس سبیلهایش را زد و گویی با این کار، وزنی سنگین از روی شانههایش برداشته شد.
Go to News Site