Collector
از بعثت «مردم» تا بعثت «جمهوری اسلامی» | Collector
از  بعثت «مردم» تا  بعثت  «جمهوری اسلامی»
شرق

از بعثت «مردم» تا بعثت «جمهوری اسلامی»

«بعثت» به مفهوم برانگیختن از سکون، گسیل‌داشتن و حرکت‌آفرینی است. به تعبیر رهبر شهید انقلاب، اگر حادثه‌ای برای کشور رخ دهد، «مردم» برای نجات کشور مبعوث خواهند شد؛ اتفاقی که رخ داد و خواب آشفته فروپاشی سه‌روزه نظام پس از شهادت رهبری تعبیر نشد. «بعثت» به مفهوم برانگیختن از سکون، گسیل‌داشتن و حرکت‌آفرینی است. به تعبیر رهبر شهید انقلاب، اگر حادثه‌ای برای کشور رخ دهد، «مردم» برای نجات کشور مبعوث خواهند شد؛ اتفاقی که رخ داد و خواب آشفته فروپاشی سه‌روزه نظام پس از شهادت رهبری تعبیر نشد. اما در دوران پساجنگ، مسئولیت بعثت دیگر بر عهده «مردم» نیست و این «جمهوری اسلامی» است که به شکرانه بعثت مردم در ایام جنگ، باید برای عبور کشور از شرایط اضطراری و رساندن کشتی جنگ‌زده کشور به ساحل توسعه و رفاه، مبعوث شود: بعثتی که مستلزم نصب و راه‌اندازی نسخه نوینی از حکمرانی روی سیستم‌عامل جمهوری اسلامی در آستانه ورود به نیم‌قرن بعدی است. به عبارت بهتر «تغییر ریل» در حکمرانی جمهوری اسلامی پس از جنگ یک انتخاب نیست، بلکه یک ضرورت راهبردی است؛ تغییر ریلی که صرفا نباید محدود بر انجام برخی اصلاحات مدیریتی یا جابه‌جایی اشخاص در مناصب اجرائی باشد؛ بلکه به معنای لزوم بازنگری اساسی در بسیاری از مفروضات و سنت‌های جاری در مدیریت کشور، نحوه توزیع قدرت و پاسخ‌ده کردن آن، الگوی تصمیم‌گیری و بازتنظیم نسبت میان دولت با جامعه، اقتصاد و جهان است. آنچه از مرور عملکرد پنج دهه اخیر جمهوری اسلامی برمی‌آید، این است که کشور، با وجود دستاوردهای مهم و انکارناپذیر در توسعه زیرساخت‌ها، گسترش شبکه‌های خدمات عمومی، ارتقای ظرفیت‌های انسانی، تقویت بنیان‌های امنیتی و حفظ انسجام سرزمینی، در تبدیل این ظرفیت‌های انباشته به رشد پایدار، رفاه عمومی، رضایت اجتماعی و فراوری موقعیت نسبی ایران در محیط منطقه‌ای و جهانی توفیق کافی نداشته است. به بیان دیگر، مسئله اصلی کشور در آستانه ورود به نیم‌قرن دوم، نه فقدان ظرفیت‌های بنیادین رشد و توسعه، بلکه ضعف و خطاهای مشهود در بهره‌برداری بهینه از این ظرفیت‌ها در چارچوب یک حکمرانی کارآمد، منسجم، آینده‌نگر و مبتنی بر منافع ملی (National Interest) است. ضمن آنکه با وقوع جنگ و از بین رفتن یا آسیب‌دیدن بسیاری از زیرساخت‌های پیشین و فعال‌شدن احتمالی گسل دولت-ملت در شرایط اضطراری تحمیل فشار معیشتی به جامعه (تعطیلی کسب‌وکارها، جیره‌بندی‌ها، بازگشت کوپن‌ها و...) بازسازی کشور دیگر با مناسک پیشینی حکمرانی ممکن نیست و به یک تحول درونی، شالوده‌شکن و معبرگشا نیاز دارد.

Go to News Site