شرق
هفته گذشته، برای پاسخ به پرسشهایی که پس از شروع آتشبس، در دیدارها مطرح میشد و پیامهایی که دریافت میکردم و در تشریح وضعیتی که در این بیستوچند روز آتشبس در جریان بوده، دو یادداشت در دو روزنامه مختلف منتشر کردم. هفته گذشته، برای پاسخ به پرسشهایی که پس از شروع آتشبس، در دیدارها مطرح میشد و پیامهایی که دریافت میکردم و در تشریح وضعیتی که در این بیستوچند روز آتشبس در جریان بوده، دو یادداشت در دو روزنامه مختلف منتشر کردم. اولین یادداشت را شنبه گذشته و پیش از اعلام پروژه «بازکردن تنگه هرمز» از سوی ترامپ با عنوان «اتحاد متفرق» برای روزنامه اطلاعات، در این زمینه نوشتم که چرا زنجیر اتحاد کشورهای عربی جنوب خلیج فارس شکننده است و چرا در این زنجیر اتحاد، امارات متحده عربی، ضعیفترین حلقه است و با توجه به اینکه قدرت یک زنجیر، به تحمل فشار ضعیفترین حلقه آن بستگی دارد، واردسازی فشار بر کشور امارات، پیشبینیپذیرترین رخداد روزهای جاری خواهد بود. برآوردی را که یادداشت «اتحاد متفرق» براساس آن تنظیم شده بود، طی هفته گذشته بارها شاهدش بودیم و از آنجا که در همین ایام، اسرائیل اعلام کرده «امارات، متحد اصلی و راهبردی ما در منطقه است»، احتمالا از این به بعد نیز بارها شاهد چنین فشارهایی بر کشور امارات خواهیم بود. یادداشت دوم را سهشنبه گذشته و پس از اعلام پروژه بازکردن تنگه هرمز از سوی ترامپ با عنوان «سرمایه از سرمایهدار جداست» در روزنامه اعتماد و براساس این پیشفرض نوشتم که با توجه به خطر بسیار زیاد عبور کشتیها از تنگه هرمز، بدون آنکه از ایران مجوز عبور داشته باشند، حتی اگر تکتک صاحبان این شناورها، متحد آمریکا و دشمن ایران هم باشند، امکان ندارد که جز تعدادی انگشتشمار، شاهد همراهی صاحبان این کشتیها با پروژه ترامپ باشیم، ازاینرو قطعا این طرح شکست خواهد خورد، ولی اصلا انتظار نداشتم که در کمتر از ۴۸ ساعت، ترامپ آن را متوقف کند. اما کلیت ماجرا چیست و به کدام سمت میرود؟
Go to News Site