شرق
در دنیای این روزهای ما، «اکنون»، نه گذر است و نه قرار؛ نه میرود تا آیندهای بیافریند، نه میایستد تا ثباتی ببخشد. در میانهای بینام و در تعلیق نفس میکشد؛ گویی فرایند بر لبهای نامرئی از حرکت خویش ایستاده باشد، جایی که نه بازگشت ممکن است و نه پیشروی مطمئن. در دنیای این روزهای ما، «اکنون»، نه گذر است و نه قرار؛ نه میرود تا آیندهای بیافریند، نه میایستد تا ثباتی ببخشد. در میانهای بینام و در تعلیق نفس میکشد؛ گویی فرایند بر لبهای نامرئی از حرکت خویش ایستاده باشد، جایی که نه بازگشت ممکن است و نه پیشروی مطمئن. زمان، از معادلات خطی روشن و رو به افق، فروکاسته و به دایرهای سرگشته بدل شده است؛ دایرهای که در آن، آینده در امتداد گذشته نیست! و «اکنون»، بیآنکه به فرجام برسد، کش میآید و کش میآید. و این امتداد بیقرار، خود به وضعیتی بدل شده که در آن، ماندن از رفتن دشوارتر است.
Go to News Site