iefimerida
Ο Ομπάμα, μιλώντας προ ημερών στο New Yorker, εξακολουθεί να αντιστέκεται στην ιδέα ενός καθημερινού αντι-Τραμπ μετώπου με κεντρικό πρόσωπο τον ίδιο. Ο Μπαράκ Ομπάμα περπατά πλέον στον δημόσιο χώρο σαν μια πολιτική φιγούρα που ανήκει ταυτόχρονα στο παρελθόν και στο παρόν της Αμερικής. Δέκα χρόνια μετά την αποχώρησή του από τον Λευκό Οίκο, ο πρώτος Αφροαμερικανός πρόεδρος των ΗΠΑ παραμένει μία από τις πιο δημοφιλείς προσωπικότητες της αμερικανικής πολιτικής ζωής, την ώρα που η χώρα δείχνει πιο διχασμένη από ποτέ. Και όσο η δεύτερη προεδρική θητεία του Ντόναλντ Τραμπ εντείνει τους τριγμούς στους αμερικανικούς θεσμούς, τόσο πιο επίμονα επιστρέφει ένα ερώτημα στην δημόσια σφαίρα: «Πού είναι ο Ομπάμα;» «Αν σχολιάζω κάθε μέρα τον Τραμπ, τότε είμαι σχολιαστής» Ο ίδιος, μιλώντας προ ημερών στο περιοδικό New Yorker, γνωρίζει πολύ καλά αυτή την απαίτηση. Την ακούει από ψηφοφόρους, από πρώην συνεργάτες, από στελέχη των Δημοκρατικών, ακόμα και από ανθρώπους που κάποτε τον κατηγορούσαν ότι υπήρξε υπερβολικά μετριοπαθής. Κι όμως, ο Ομπάμα εξακολουθεί να αντιστέκεται στην ιδέα ενός καθημερινού αντι-Τραμπ μετώπου με κεντρικό πρόσωπο τον ίδιο. «Αν λειτουργώ σαν τον Τζον Στιούαρτ, σχολιάζοντας κάθε εβδομάδα όσα συμβαίνουν, τότε δεν είμαι πολιτικός ηγέτης, είμαι σχολιαστής», λέει σήμερα, εξηγώντας γιατί αρνείται να μετατραπεί σε μόνιμο αντίπαλο δέος του Τραμπ στα media. «Ίσως το 15% απ’ όσα κάναμε να ανατραπεί» Η αλήθεια είναι πως ο Ομπάμα δεν πίστεψε ποτέ ότι η άνοδος του Τραμπ θα μπορούσε να ανατρέψει ολοκληρωτικά όσα είχε χτίσει. Στις τελευταίες ημέρες της προεδρίας του, προσπαθούσε να καθησυχάσει συνεργάτες και υποστηρικτές, επαναλαμβάνοντας ότι οι αμερικανικοί θεσμοί θα αντέξουν. «Ίσως το 15% απ’ όσα κάναμε να ανατραπεί από τη νέα κυβέρνηση», έλεγε τότε. Η Ιστορία αποδείχθηκε λιγότερο επιεικής. Σήμερα, ο ίδιος παραδέχεται ότι υποτίμησε την έκταση της αλλαγής. «Θα ήμουν ανέντιμος αν έλεγα ότι δεν έχει κλονιστεί η αισιοδοξία μου», αναφέρει. Και όμως, ακόμη και τώρα, απορρίπτει την ιδέα ότι η εποχή Τραμπ αποτελεί «πολιτική και θεσμική απόρριψη» της δικής του προεδρίας. «Το 60% της χώρας εξακολουθεί να συμφωνεί μαζί μου», επιμένει. Η σχέση των δύο ανδρών υπήρξε από την αρχή δηλητηριασμένη. Ο Τραμπ έχτισε πολιτικά το προφίλ του μέσα από τη θεωρία συνωμοσίας περί «μη αμερικανικής» καταγωγής του Ομπάμα, μετατρέποντας το λεγόμενο birther movement σε κεντρικό στοιχείο του τραμπισμού. Ο Ομπάμα θεωρεί ακόμη ότι εκείνη η περίοδος αύξησε τις απειλές εναντίον της οικογένειάς του. Κι όμως, όταν ο Τραμπ κέρδισε τις εκλογές του 2016, ο απερχόμενος πρόεδρος επέλεξε να υπερασπιστεί την ομαλή μετάβαση εξουσίας, παρά την προσωπική του περιφρόνηση προς τον διάδοχό του. Η πρώτη τους συνάντηση στον Λευκό Οίκο Η πρώτη τους συνάντηση στον Λευκό Οίκο άφησε στον Ομπάμα μια αίσθηση αμηχανίας. Ο Τραμπ, όπως λέει σήμερα σε συνομιλητές του, έδειχνε αδιάφορος για τις ενημερώσεις γύρω από τη Βόρεια Κορέα ή τη Ρωσία και προτιμούσε να μιλά για το μέγεθος των συγκεντρώσεών του. Ο Ομπάμα προσπάθησε να τον πείσει να διατηρήσει το Obamacare και τη συμφωνία για τα πυρηνικά του Ιράν. Ο Τραμπ απάντησε ότι «θα το σκεφτεί». Λίγο πριν αποχωρήσει από την εξουσία, ο Ομπάμα ταξίδεψε στην Ελλάδα για να μιλήσει υπέρ της δημοκρατίας, ενώ στον Λευκό Οίκο οργάνωσε μια σειρά αποχαιρετιστήριων εκδηλώσεων που έμοιαζαν ταυτόχρονα γιορτή και άμυνα απέναντι στην επερχόμενη εποχή. Ο Μπρους Σπρίνγκστιν έπαιξε ακουστικά το «Land of Hope and Dreams», η Μισέλ Ομπάμα ηγήθηκε του περίφημου Electric Slide σε ένα πάρτι γεμάτο σταρ, ενώ ο Στίβι Γουόντερ και η Solange τραγουδούσαν μέχρι το ξημέρωμα. «Υπήρχαν γέλια, αγκαλιές, αγάπη. Ήταν ιστορικό, ήταν όμορφο», είχε πει τότε ο Chance the Rapper. Κι όμως, πίσω από την ευφορία υπήρχε η αίσθηση μιας ιστορικής αναδίπλωσης, ενός πισωγυρίσματος... άνευ προηγουμένου. «Καμία περίπτωση να με ξανακαλέσουν σύντομα σε αυτό το σπίτι», σχολίασε η Janelle Monáe φεύγοντας από την πίστα. Η Μισέλ Ομπάμα βίωσε πιο έντονα από όλους τη μετάβαση. Στην ορκωμοσία του Τραμπ, όπως αποκάλυψε αργότερα, σταμάτησε να προσπαθεί να χαμογελά. «Δεν υπήρχε κανένα χρώμα πάνω σε εκείνη τη σκηνή», είπε. Στην πτήση για την Καλιφόρνια μετά την τελετή ξέσπασε σε λυγμούς για μισή ώρα. «Ήταν η αποφόρτιση οκτώ χρόνων προσπαθώντας να κάνουμε τα πάντα τέλεια», παραδέχτηκε. Παρά τη σκοτεινή πολιτική συγκυρία, ο Ομπάμα απολάμβανε την ιδέα μιας νέας ζωής. «Η αιχμαλωσία ήταν το δυσκολότερο κομμάτι της προεδρίας», λέει σήμερα. Ονειρευόταν να κάθεται ανώνυμα σε ένα παγκάκι ή να μπαίνει σε ένα μικρό παντοπωλείο χωρίς να τον αναγνωρίζει κανείς. Αντί γι’ αυτό, βρέθηκε να χτίζει μια μεταπροεδρική αυτοκρατορία που περιλαμβάνει βιβλία, ντοκιμαντέρ, podcasts, πολυτελή ακίνητα και το φιλόδοξο Obama Presidential Center στο Σικάγο. Τα έσοδα των Ομπάμα εκτοξεύθηκαν Τα έσοδα των Ομπάμα εκτοξεύθηκαν μετά την αποχώρησή τους από τον Λευκό Οίκο. Συμφωνίες εκατομμυρίων με το Netflix, το Spotify και εκδοτικούς κολοσσούς, πολυτελείς ομιλίες σε όλο τον κόσμο και ακίνητα στην Ουάσιγκτον, στη Μάρθας Βίνιαρντ και στη Χαβάη δημιούργησαν μια νέα εικόνα για το ζευγάρι. Την ώρα που η Αμερική καιγόταν πολιτικά, φωτογραφίες του Ομπάμα να κάνει kite surf στην Καραϊβική ή διακοπές με τον Στίβεν Σπίλμπεργκ και την Όπρα Γουίνφρεϊ εξόργιζαν μέρος της βάσης των Δημοκρατικών. «Η χώρα καταρρέει κι εσύ κάνεις διακοπές στη Χαβάη;» θυμάται ότι άκουγε η βουλευτής Πραμίλα Τζαγιαπάλ από ψηφοφόρους. Ακόμα και στελέχη που υπηρέτησαν δίπλα του θεωρούν ότι ο Ομπάμα θα μπορούσε να έχει λειτουργήσει ως ηθικός και πολιτικός φάρος σε μια εποχή ακραίας πόλωσης. Ο ίδιος επιμένει ότι δρα περισσότερο απ’ όσο φαίνεται. Στηρίζει υποψηφίους, οργανώνει εκστρατείες κατά του gerrymandering, παρεμβαίνει σε κρίσιμες πολιτειακές μάχες και χρησιμοποιεί νέα media αντί για παραδοσιακές τηλεοπτικές εμφανίσεις. Συνεντεύξεις του με TikTok influencers ή podcasters συγκεντρώνουν δεκάδες εκατομμύρια views. «Το τζίνι έχει βγει από το μπουκάλι» Παράλληλα, ο Ομπάμα αφιερώνει τεράστιο μέρος του χρόνου του στην τεχνητή νοημοσύνη, την οποία θεωρεί τη μεγαλύτερη πρόκληση της επόμενης εποχής. Έχει συμμετάσχει σε δεκάδες κλειστές συναντήσεις με επιστήμονες και στελέχη της Silicon Valley, ενώ συνέβαλε και στη διαμόρφωση του εκτελεστικού διατάγματος του Τζο Μπάιντεν για την Α.Ι. πριν αυτό καταργηθεί από τον Τραμπ. «Το τζίνι έχει βγει από το μπουκάλι», λέει. «Το ζήτημα είναι πώς θα κατευθύνουμε αυτή την τεχνολογία προς το κοινό καλό και όχι μόνο προς το ιδιωτικό κέρδος». Το μεγαλύτερο όμως προσωπικό του στοίχημα παραμένει το Obama Foundation και το προεδρικό κέντρο στο Σικάγο, ένα γιγαντιαίο συγκρότημα 850 εκατομμυρίων δολαρίων χτισμένο στη Νότια Πλευρά της πόλης, εκεί όπου ξεκίνησε ως community organizer τη δεκαετία του ’80. Το συγκρότημα περιλαμβάνει στούντιο ηχογράφησης, βιβλιοθήκη, χώρους εκπαίδευσης και ένα τεράστιο γκρι κτίριο που ήδη αποκαλείται ειρωνικά «Obamalisk». Στην κορυφή του είναι χαραγμένα λόγια από την ομιλία του στη Σέλμα το 2015: «Η πιο ισχυρή λέξη στη δημοκρατία μας είναι το “Εμείς”». «Δεν το παίρνω προσωπικά» Αυτό το «Εμείς» μοιάζει σήμερα πιο εύθραυστο από ποτέ. Ο Τραμπ συνεχίζει να επιτίθεται προσωπικά στον Ομπάμα, αναπαράγοντας θεωρίες συνωμοσίας και ρατσιστικά υπονοούμενα. Σε πρόσφατο βίντεο που κοινοποιήθηκε από το Truth Social, οι Ομπάμα εμφανίζονταν ως πίθηκοι. Ο πρώην πρόεδρος προσπαθεί να μη δείχνει πληγωμένος. «Δεν το παίρνω προσωπικά», λέει. «Με ενοχλεί μόνο όταν μπλέκουν τη γυναίκα και τα παιδιά μου». Παρά την ψυχραιμία του, άνθρωποι του περιβάλλοντός του λένε ότι συχνά στέλνει αργά τη νύχτα μηνύματα γεμάτα οργή για «τη νέα ανοησία του Τραμπ». Σύμφωνα με τον Μπεν Ρόουντς, ο Ομπάμα πιστεύει ακόμη ότι θα μπορούσε να τον είχε νικήσει ξανά. «Θα ήθελα να μπω στο ρινγκ μαζί του», λέει συχνά. Αλλά, όπως ξεκαθαρίζει εμφατικά, δεν πρόκειται να επιστρέψει στην πολιτική σκηνή. Ο ρόλος που διεκδικεί σήμερα είναι διαφορετικός: μέντορας, οργανωτής, σύμβολο αντοχής σε μια εποχή θεσμικής φθοράς. «Οι καλύτεροι ηγέτες μπορούν να αφουγκραστούν το zeitgeist της εποχής τους», λέει. «Η δική μου δουλειά τώρα είναι να βοηθήσω να βρεθούν οι επόμενοι». Διαβάστε περισσότερα στο iefimerida.gr Ο Ομπάμα, μιλώντας προ ημερών στο New Yorker, εξακολουθεί να αντιστέκεται στην ιδέα ενός καθημερινού αντι-Τραμπ μετώπου με κεντρικό πρόσωπο τον ίδιο. Ο Μπαράκ Ομπάμα περπατά πλέον στον δημόσιο χώρο σαν μια πολιτική φιγούρα που ανήκει ταυτόχρονα στο παρελθόν και στο παρόν της Αμερικής. Δέκα χρόνια μετά την αποχώρησή του από τον Λευκό Οίκο, ο πρώτος Αφροαμερικανός πρόεδρος των ΗΠΑ παραμένει μία από τις πιο δημοφιλείς προσωπικότητες της αμερικανικής πολιτικής ζωής, την ώρα που η χώρα δείχνει πιο διχασμένη από ποτέ. Και όσο η δεύτερη προεδρική θητεία του Ντόναλντ Τραμπ εντείνει τους τριγμούς στους αμερικανικούς θεσμούς, τόσο πιο επίμονα επιστρέφει ένα ερώτημα στην δημόσια σφαίρα: «Πού είναι ο Ομπάμα;» «Αν σχολιάζω κάθε μέρα τον Τραμπ, τότε είμαι σχολιαστής» Ο ίδιος, μιλώντας προ ημερών στο περιοδικό New Yorker, γνωρίζει πολύ καλά αυτή την απαίτηση. Την ακούει από ψηφοφόρους, από πρώην συνεργάτες, από στελέχη των Δημοκρατικών, ακόμα και από ανθρώπους που κάποτε τον κατηγορούσαν ότι υπήρξε υπερβολικά μετριοπαθής. Κι όμως, ο Ομπάμα εξακολουθεί να αντιστέκεται στην ιδέα ενός καθημερινού αντι-Τραμπ μετώπου με κεντρικό πρόσωπο τον ίδιο. «Αν λειτουργώ σαν τον Τζον Στιούαρτ, σχολιάζοντας κάθε εβδομάδα όσα συμβαίνουν, τότε δεν είμαι πολιτικός ηγέτης, είμαι σχολιαστής», λέει σήμερα, εξηγώντας γιατί αρνείται να μετατραπεί σε μόνιμο αντίπαλο δέος του Τραμπ στα media. «Ίσως το 15% απ’ όσα κάναμε να ανατραπεί» Η αλήθεια είναι πως ο Ομπάμα δεν πίστεψε ποτέ ότι η άνοδος του Τραμπ θα μπορούσε να ανατρέψει ολοκληρωτικά όσα είχε χτίσει. Στις τελευταίες ημέρες της προεδρίας του, προσπαθούσε να καθησυχάσει συνεργάτες και υποστηρικτές, επαναλαμβάνοντας ότι οι αμερικανικοί θεσμοί θα αντέξουν. «Ίσως το 15% απ’ όσα κάναμε να ανατραπεί από τη νέα κυβέρνηση», έλεγε τότε. Η Ιστορία αποδείχθηκε λιγότερο επιεικής. Σήμερα, ο ίδιος παραδέχεται ότι υποτίμησε την έκταση της αλλαγής. «Θα ήμουν ανέντιμος αν έλεγα ότι δεν έχει κλονιστεί η αισιοδοξία μου», αναφέρει. Και όμως, ακόμη και τώρα, απορρίπτει την ιδέα ότι η εποχή Τραμπ αποτελεί «πολιτική και θεσμική απόρριψη» της δικής του προεδρίας. «Το 60% της χώρας εξακολουθεί να συμφωνεί μαζί μου», επιμένει. Η σχέση των δύο ανδρών υπήρξε από την αρχή δηλητηριασμένη. Ο Τραμπ έχτισε πολιτικά το προφίλ του μέσα από τη θεωρία συνωμοσίας περί «μη αμερικανικής» καταγωγής του Ομπάμα, μετατρέποντας το λεγόμενο birther movement σε κεντρικό στοιχείο του τραμπισμού. Ο Ομπάμα θεωρεί ακόμη ότι εκείνη η περίοδος αύξησε τις απειλές εναντίον της οικογένειάς του. Κι όμως, όταν ο Τραμπ κέρδισε τις εκλογές του 2016, ο απερχόμενος πρόεδρος επέλεξε να υπερασπιστεί την ομαλή μετάβαση εξουσίας, παρά την προσωπική του περιφρόνηση προς τον διάδοχό του. Η πρώτη τους συνάντηση στον Λευκό Οίκο Η πρώτη τους συνάντηση στον Λευκό Οίκο άφησε στον Ομπάμα μια αίσθηση αμηχανίας. Ο Τραμπ, όπως λέει σήμερα σε συνομιλητές του, έδειχνε αδιάφορος για τις ενημερώσεις γύρω από τη Βόρεια Κορέα ή τη Ρωσία και προτιμούσε να μιλά για το μέγεθος των συγκεντρώσεών του. Ο Ομπάμα προσπάθησε να τον πείσει να διατηρήσει το Obamacare και τη συμφωνία για τα πυρηνικά του Ιράν. Ο Τραμπ απάντησε ότι «θα το σκεφτεί». Λίγο πριν αποχωρήσει από την εξουσία, ο Ομπάμα ταξίδεψε στην Ελλάδα για να μιλήσει υπέρ της δημοκρατίας, ενώ στον Λευκό Οίκο οργάνωσε μια σειρά αποχαιρετιστήριων εκδηλώσεων που έμοιαζαν ταυτόχρονα γιορτή και άμυνα απέναντι στην επερχόμενη εποχή. Ο Μπρους Σπρίνγκστιν έπαιξε ακουστικά το «Land of Hope and Dreams», η Μισέλ Ομπάμα ηγήθηκε του περίφημου Electric Slide σε ένα πάρτι γεμάτο σταρ, ενώ ο Στίβι Γουόντερ και η Solange τραγουδούσαν μέχρι το ξημέρωμα. «Υπήρχαν γέλια, αγκαλιές, αγάπη. Ήταν ιστορικό, ήταν όμορφο», είχε πει τότε ο Chance the Rapper. Κι όμως, πίσω από την ευφορία υπήρχε η αίσθηση μιας ιστορικής αναδίπλωσης, ενός πισωγυρίσματος... άνευ προηγουμένου. «Καμία περίπτωση να με ξανακαλέσουν σύντομα σε αυτό το σπίτι», σχολίασε η Janelle Monáe φεύγοντας από την πίστα. Η Μισέλ Ομπάμα βίωσε πιο έντονα από όλους τη μετάβαση. Στην ορκωμοσία του Τραμπ, όπως αποκάλυψε αργότερα, σταμάτησε να προσπαθεί να χαμογελά. «Δεν υπήρχε κανένα χρώμα πάνω σε εκείνη τη σκηνή», είπε. Στην πτήση για την Καλιφόρνια μετά την τελετή ξέσπασε σε λυγμούς για μισή ώρα. «Ήταν η αποφόρτιση οκτώ χρόνων προσπαθώντας να κάνουμε τα πάντα τέλεια», παραδέχτηκε. Παρά τη σκοτεινή πολιτική συγκυρία, ο Ομπάμα απολάμβανε την ιδέα μιας νέας ζωής. «Η αιχμαλωσία ήταν το δυσκολότερο κομμάτι της προεδρίας», λέει σήμερα. Ονειρευόταν να κάθεται ανώνυμα σε ένα παγκάκι ή να μπαίνει σε ένα μικρό παντοπωλείο χωρίς να τον αναγνωρίζει κανείς. Αντί γι’ αυτό, βρέθηκε να χτίζει μια μεταπροεδρική αυτοκρατορία που περιλαμβάνει βιβλία, ντοκιμαντέρ, podcasts, πολυτελή ακίνητα και το φιλόδοξο Obama Presidential Center στο Σικάγο. Τα έσοδα των Ομπάμα εκτοξεύθηκαν Τα έσοδα των Ομπάμα εκτοξεύθηκαν μετά την αποχώρησή τους από τον Λευκό Οίκο. Συμφωνίες εκατομμυρίων με το Netflix, το Spotify και εκδοτικούς κολοσσούς, πολυτελείς ομιλίες σε όλο τον κόσμο και ακίνητα στην Ουάσιγκτον, στη Μάρθας Βίνιαρντ και στη Χαβάη δημιούργησαν μια νέα εικόνα για το ζευγάρι. Την ώρα που η Αμερική καιγόταν πολιτικά, φωτογραφίες του Ομπάμα να κάνει kite surf στην Καραϊβική ή διακοπές με τον Στίβεν Σπίλμπεργκ και την Όπρα Γουίνφρεϊ εξόργιζαν μέρος της βάσης των Δημοκρατικών. «Η χώρα καταρρέει κι εσύ κάνεις διακοπές στη Χαβάη;» θυμάται ότι άκουγε η βουλευτής Πραμίλα Τζαγιαπάλ από ψηφοφόρους. Ακόμα και στελέχη που υπηρέτησαν δίπλα του θεωρούν ότι ο Ομπάμα θα μπορούσε να έχει λειτουργήσει ως ηθικός και πολιτικός φάρος σε μια εποχή ακραίας πόλωσης. Ο ίδιος επιμένει ότι δρα περισσότερο απ’ όσο φαίνεται. Στηρίζει υποψηφίους, οργανώνει εκστρατείες κατά του gerrymandering, παρεμβαίνει σε κρίσιμες πολιτειακές μάχες και χρησιμοποιεί νέα media αντί για παραδοσιακές τηλεοπτικές εμφανίσεις. Συνεντεύξεις του με TikTok influencers ή podcasters συγκεντρώνουν δεκάδες εκατομμύρια views. «Το τζίνι έχει βγει από το μπουκάλι» Παράλληλα, ο Ομπάμα αφιερώνει τεράστιο μέρος του χρόνου του στην τεχνητή νοημοσύνη, την οποία θεωρεί τη μεγαλύτερη πρόκληση της επόμενης εποχής. Έχει συμμετάσχει σε δεκάδες κλειστές συναντήσεις με επιστήμονες και στελέχη της Silicon Valley, ενώ συνέβαλε και στη διαμόρφωση του εκτελεστικού διατάγματος του Τζο Μπάιντεν για την Α.Ι. πριν αυτό καταργηθεί από τον Τραμπ. «Το τζίνι έχει βγει από το μπουκάλι», λέει. «Το ζήτημα είναι πώς θα κατευθύνουμε αυτή την τεχνολογία προς το κοινό καλό και όχι μόνο προς το ιδιωτικό κέρδος». Το μεγαλύτερο όμως προσωπικό του στοίχημα παραμένει το Obama Foundation και το προεδρικό κέντρο στο Σικάγο, ένα γιγαντιαίο συγκρότημα 850 εκατομμυρίων δολαρίων χτισμένο στη Νότια Πλευρά της πόλης, εκεί όπου ξεκίνησε ως community organizer τη δεκαετία του ’80. Το συγκρότημα περιλαμβάνει στούντιο ηχογράφησης, βιβλιοθήκη, χώρους εκπαίδευσης και ένα τεράστιο γκρι κτίριο που ήδη αποκαλείται ειρωνικά «Obamalisk». Στην κορυφή του είναι χαραγμένα λόγια από την ομιλία του στη Σέλμα το 2015: «Η πιο ισχυρή λέξη στη δημοκρατία μας είναι το “Εμείς”». «Δεν το παίρνω προσωπικά» Αυτό το «Εμείς» μοιάζει σήμερα πιο εύθραυστο από ποτέ. Ο Τραμπ συνεχίζει να επιτίθεται προσωπικά στον Ομπάμα, αναπαράγοντας θεωρίες συνωμοσίας και ρατσιστικά υπονοούμενα. Σε πρόσφατο βίντεο που κοινοποιήθηκε από το Truth Social, οι Ομπάμα εμφανίζονταν ως πίθηκοι. Ο πρώην πρόεδρος προσπαθεί να μη δείχνει πληγωμένος. «Δεν το παίρνω προσωπικά», λέει. «Με ενοχλεί μόνο όταν μπλέκουν τη γυναίκα και τα παιδιά μου». Παρά την ψυχραιμία του, άνθρωποι του περιβάλλοντός του λένε ότι συχνά στέλνει αργά τη νύχτα μηνύματα γεμάτα οργή για «τη νέα ανοησία του Τραμπ». Σύμφωνα με τον Μπεν Ρόουντς, ο Ομπάμα πιστεύει ακόμη ότι θα μπορούσε να τον είχε νικήσει ξανά. «Θα ήθελα να μπω στο ρινγκ μαζί του», λέει συχνά. Αλλά, όπως ξεκαθαρίζει εμφατικά, δεν πρόκειται να επιστρέψει στην πολιτική σκηνή. Ο ρόλος που διεκδικεί σήμερα είναι διαφορετικός: μέντορας, οργανωτής, σύμβολο αντοχής σε μια εποχή θεσμικής φθοράς. «Οι καλύτεροι ηγέτες μπορούν να αφουγκραστούν το zeitgeist της εποχής τους», λέει. «Η δική μου δουλειά τώρα είναι να βοηθήσω να βρεθούν οι επόμενοι». Διαβάστε περισσότερα στο iefimerida.gr
Go to News Site