شرق
یک کارشناس گفت: واقعیت این است که هر دو طرف به نوعی به توافق نیاز دارند. جمهوری اسلامی ایران اگرچه از این جنگ با هزینههایی سنگین خارج شده، اما در عین حال توانسته بخشی از اهداف و دستاوردهای موردنظر خود را نیز تثبیت کند. در مقابل، امریکا نیز با وجود فشارهایی که وارد کرده، به بسیاری از اهداف حداکثری خود دست نیافته و با توجه به شرایط منطقه و موازنههای جدید، عملا چارهای جز حرکت به سمت توافق ندارد. حدیث روشنی-درحالی که واشنگتن همچنان در انتظار پاسخ تهران به پیشنهاد آتشبس و متن پیشنهادی جدید ادعایی امریکاست، مجموعهای از تحرکات دیپلماتیک، امنیتی و نظامی نشان میدهد معادلات جنگ و مذاکره همزمان در حال بازتعریف است. در این میان گزارشهای ادعایی و غیررسمی از احتمال تعویق پاسخ ایران، حذف بند اقدام نظامی از پیشنویس قطعنامه شورای امنیت درباره تنگه هرمز، میانجیگری همزمان قطر، پاکستان و عربستان و همچنین ورود فعال روسیه و چین به پرونده هستهای ایران حکایت دارد؛ تحولاتی که به باور برخی ناظران بیش از هر چیز بیانگر تلاش بازیگران منطقهای و جهانی برای جلوگیری از بازگشت درگیری به فاز نظامی است. در این میان اما آنچه بیش از گذشته خودنمایی میکند، تغییر موازنه فشار میان تهران و واشنگتن است. اگرچه امریکا با «پروژه آزادی» و محاصره دریایی تلاش کرد ابتکار عمل را در خلیجفارس حفظ کند، اما توقف سریع این پروژه، نگرانی عربستان و کشورهای عربی از گسترش جنگ، افزایش فشارهای اقتصادی بر دولت ترامپ و هراس از تبعات انتخاباتی افزایش قیمت انرژی، نشان میدهد کاخ سفید بیش از آنکه در موقعیت تهاجم باشد، درگیر مدیریت هزینههای جنگ شده است. تهران نیز به نظر میرسد با تاخیر در پاسخ، تلاش دارد نشان دهد دیگر حاضر نیست در چارچوب زمانبندی و فشار روانی واشنگتن نقشآفرینی کند؛ پیامی که میتواند مرحله تازهای از مذاکرات فرسایشی و پیچیده میان دو طرف را رقم بزند. در همین راستا روزنامه اعتماد با هدف ارزیابی متغیرهای اثرگذار بر آینده تنشها میان تهران و واشنگتن با لحاظ کردن رویکرد اعراب حاشیه جنوب خلیجفارس با مرتضی مکی، کارشناس مسائل سیاست خارجی گفتوگو کرده است. مشروح این گفتوگو در ادامه میآید:
Go to News Site