ToThemaOnline
Λίγες μόλις ημέρες πριν από τις βουλευτικές εκλογές και το πολιτικό σύστημα εκπέμπει την εικόνα ενός μηχανισμού που έχει χάσει κάθε επαφή με την κοινωνία. Οι πολίτες παρακολουθούν καθημερινά αλληλοκατηγορίες, προσωπικές επιθέσεις, διαρροές, υπαινιγμούς και πολιτικά παιχνίδια εξουσίας, χωρίς να ακούνε σχεδόν τίποτα ουσιαστικό για τα προβλήματα που πνίγουν την καθημερινότητά τους. Η ακρίβεια καλπάζει, η στέγαση μετατρέπεται σε εφιάλτη για τους νέους, οι λογαριασμοί ηλεκτρικού παραμένουν στα ύψη και το πολιτικό προσωπικό μοιάζει απορροφημένο αποκλειστικά από το ποιος θα ελέγξει τους συσχετισμούς της επόμενης ημέρας. Η Προεδρία της Βουλής Πριν ακόμη ανοίξουν οι κάλπες, πριν γνωρίζουν τα κόμματα τη δύναμή τους και πριν ξεκαθαρίσει ποιοι τελικά θα βρίσκονται στη νέα Βουλή, οι υπόγειες διεργασίες έχουν ξεκινήσει με φόντο το δεύτερο τη τάξει πολιτειακό αξίωμα. Δημοσίως όλοι συγκρούονται. Παρασκηνιακά όμως όλοι συνομιλούν. Το σκηνικό μόνο υποκρισία μπορεί να θυμίζει. Κόμματα που σήμερα ανταλλάσσουν βαριές κατηγορίες, αύριο ενδέχεται να βρεθούν στην ίδια πλευρά του τραπεζιού. Όχι λόγω πολιτικής σύγκλισης ή κοινού οράματος για τη χώρα, αλλά λόγω πολιτικής αριθμητικής και εξουσίας. Στο επίκεντρο των συζητήσεων βρίσκεται ένα πιθανό μπλοκ συνεργασίας ανάμεσα στο ΑΚΕΛ και τον χώρο του Οδυσσέα Μιχαηλίδη, με φόντο όχι μόνο την Προεδρία της Βουλής αλλά και τις ευρύτερες πολιτικές ισορροπίες που χτίζονται για το 2028. Το ΑΛΜΑ επιχειρεί να εμφανιστεί ως αντισυστημική δύναμη, ωστόσο ήδη συζητείται έντονα κατά πόσο θα μπορούσε να συνταχθεί με το ΑΚΕΛ σε μια μετεκλογική εξίσωση απέναντι στον ΔΗΣΥ και το κυβερνητικό στρατόπεδο. Την ίδια ώρα, στο απέναντι μέτωπο, θεωρείται σχεδόν δεδομένο πως ΔΗΣΥ και ΔΗΚΟ θα αναζητήσουν κοινό βηματισμό στην εκλογή Προέδρου της Βουλής. Εκεί όπου το ενδιαφέρον επικεντρώνεται και στη στάση του ΕΛΑΜ. Το κόμμα δεν φαίνεται διατεθειμένο να επαναλάβει το σκηνικό στήριξης της Αννίτας Δημητρίου, ωστόσο αποφεύγει να κλείσει εντελώς την πόρτα σε ενδεχόμενη στήριξη άλλου προσώπου προερχόμενου από τον ΔΗΣΥ, εφόσον οι πολιτικοί συσχετισμοί το επιβάλλουν. Το πιο ανησυχητικό όμως είναι άλλο. Η δημόσια συζήτηση έχει σχεδόν εγκαταλείψει τις βουλευτικές εκλογές και κινείται ήδη στις προεδρικές του 2028. Το πολιτικό σύστημα μοιάζει να αντιμετωπίζει τη νέα Βουλή όχι ως χώρο παραγωγής πολιτικής, αλλά ως πεδίο προετοιμασίας για την επόμενη μεγάλη μάχη εξουσίας. Δεν είναι τυχαία άλλωστε και η τοποθέτηση του κυβερνητικού εκπροσώπου Κωνσταντίνου Λετυμπιώτη, ο οποίος επιχείρησε να χαμηλώσει τη συζήτηση γύρω από τις προεδρικές, λέγοντας ότι είναι «πρώιμη οποιαδήποτε συζήτηση για το 2028» και πως η Κυβέρνηση επιθυμεί οι πολιτικές και τα νομοσχέδιά της να κρίνονται με πολιτικά κριτήρια και όχι με προεδρικούς υπολογισμούς. Μέσα σε αυτό το σκηνικό, ιδιαίτερη βαρύτητα αποκτούν και οι αναφορές γύρω από πρόσωπα που θα μπορούσαν να διεκδικήσουν την Προεδρία της Βουλής. Ο Οδυσσέας Μιχαηλίδης ξεκαθάρισε ότι ο ίδιος δεν ενδιαφέρεται για τη θέση, ωστόσο όταν κλήθηκε να σχολιάσει το όνομα της Ειρήνης Χαραλαμπίδου, μόνο τυχαία δεν ήταν η απάντησή του. Δήλωσε ότι διαθέτει όλα τα χαρακτηριστικά, την προσωπικότητα και την πολιτική επάρκεια για να αναλάβει ένα τέτοιο αξίωμα. Μια δήλωση που ερμηνεύεται από πολλούς ως σαφές πολιτικό σήμα και ως ακόμη μία ένδειξη των διεργασιών που εξελίσσονται στο παρασκήνιο. Και ενώ όλα αυτά συμβαίνουν, η κοινωνία παρακολουθεί αποστασιοποιημένη και ολοένα πιο δύσπιστη. Όχι άδικα. Διότι αντί τα κόμματα να εξηγούν πώς θα αντιμετωπίσουν τα πραγματικά προβλήματα της χώρας, δίνουν την εντύπωση ότι το μοναδικό που τους απασχολεί είναι οι καρέκλες, οι συμμαχίες και οι επόμενοι πολιτικοί συσχετισμοί. Οι βουλευτικές εκλογές θα έπρεπε να είναι μια συζήτηση για το μέλλον της κοινωνίας. Αντί γι’ αυτό, εξελίσσονται σε μια πρόωρη παρτίδα σκακιού για την εξουσία του 2028. Νέα ένταση μεταξύ Στεφάνου και Οδυσσέα Στο μεταξύ, στο προσκήνιο, η ένταση ανέβηκε ακόμη περισσότερο μετά τη σφοδρή επίθεση του ΓΓ του ΑΚΕΛ, Στέφανου Στεφάνου, κατά του επικεφαλής του κινήματος ΑΛΜΑ, Οδυσσέα Μιχαηλίδη, με αφορμή αναφορές του τελευταίου για το σκάνδαλο στο Βασιλικό. Ο Στέφανος Στεφάνου κατηγόρησε τον Οδυσσέα Μιχαηλίδη, ότι επιχειρεί να «ρίξει την πολιτική ζωή του τόπου στον βούρκο», υποστηρίζοντας ότι καλλιεργεί την εικόνα πως όλοι είναι διεφθαρμένοι προκειμένου να εμφανιστεί ως τιμωρός της διαφθοράς και πολιτικός «Μεσσίας». Παράλληλα, απέρριψε κατηγορηματικά οποιαδήποτε σύνδεση του ιδίου με τους χειρισμούς στο έργο του Βασιλικού, κάνοντας λόγο για ψευδείς ισχυρισμούς που «δεν έχουν καμία σχέση με την αλήθεια».
Go to News Site