تورم و زندگی مایع

همکار خانم قدیمی و دانشگاهی ما که در یکی از شهرهای نزدیک تهران مشغول به کار است، برای هماهنگی برگزاری یک وبینار علمی، با من تماس می‌گیرد. بعد از هماهنگ‌کردن کار از من می‌پرسد شما که معمولا پیش‌بینی‌های درستی دارید، آیا دوباره جنگ می‌شود؟ به او پاسخ می‌گویم بله و توضیحات بیشتری به او می‌دهم. همکار خانم قدیمی و دانشگاهی ما که در یکی از شهرهای نزدیک تهران مشغول به کار است، برای هماهنگی برگزاری یک وبینار علمی، با من تماس می‌گیرد. بعد از هماهنگ‌کردن کار از من می‌پرسد شما که معمولا پیش‌بینی‌های درستی دارید، آیا دوباره جنگ می‌شود؟ به او پاسخ می‌گویم بله و توضیحات بیشتری به او می‌دهم. به من می‌گوید، دیشب ساعت دو شب از خواب برخاسته و در نیمه‌شب از خدا خواسته، اگر تورم به این شکل بی‌رویه افزایش می‌یابد...، دیگر تحمل این همه فشار‌های ناشی از تورم را ندارد.‌ شرایط سختش را توضیح می‌دهد و سکوت می‌کند، توضیح می‌دهد و سکوت می‌کند و بدین‌سان «مورس اجتماعی» شکل می‌گیرد؛ پیام، سکوت، پیام، سکوت. این سکوت نباید سکوت بماند و باید تبدیل به پیام دیگری شود تا گیرنده پیامی برای آن پیدا شود. آن‌هم در کشوری که تمدن هفت هزار ساله‌ای را آفریده که محوریت آن تمدن، در آفرینش پیام، فرستادن پیام، شنیدن پیام و پذیرش پیام بوده است و بدین‌سان مانا مانده و باید مانا بماند. این دعای نیمه‌شب همکار پرتلاش و صادق ما، آیینه روز جامعه ما و کلید درک احساس جمعی و بیان تلخ و‌ بی‌پرده و بی‌پیرایه مافی‌الضمیر آحاد جامعه و نشانگر میزان انباشت فشارهای اقتصادی و اجتماعی غیرعادی بر افراد عادی جامعه ماست.

Go to News Site