Collector
The Economist. «Փաշինյանը փորձում է հաղթանակ կորզել ռազմական պարտության երախից» | Collector
The Economist. «Փաշինյանը փորձում է հաղթանակ կորզել ռազմական պարտության երախից»
Mediamax

The Economist. «Փաշինյանը փորձում է հաղթանակ կորզել ռազմական պարտության երախից»

Ձեր ուշադրությանն ենք ներկայացնում The Economist-ում հրապարակված Armenia‘s election will test its leader’s pivot to the West հոդվածի թարգմանությունը: 2023 թվականին Հայաստանը վերջնականապես պարտություն կրեց հարեւան Ադրբեջանի հետ ընդմիջումներով  տասնամյակներ տեւախ պատերազմում Լեռնային Ղարաբաղ կոչվող փոքր տարածքի համար։ Դրանից հետո Հայաստանի վարչապետ Նիկոլ Փաշինյանը փորձում է դիվանագիտական հաղթանակ կորզել ռազմական պարտության երախից։ Լքված Հայաստանի երկարամյա հովանավոր Ռուսաստանի կողմից, նա շրջվում է ԱՄՆ-ի եւ Եվրոպայի կողմը եւ աշխատում է Ադրբեջանի հետ խաղաղության պայմանագրի վրա։ Հունիսի 7-ին խորհրդարանական ընտրություններում ընտրողները կկյացնեն իրենց վճիռը։ Հասարակական կարծիքի հարցումները ցույց են տալիս, որ նա հավանաբար կհաղթի։ Եվրոպական առաջնորդները արտահայտել են իրենց աջակցությունը։ Մայիսի 4-ին Երեւանը հյուրընկալեց Եվրոպական քաղաքական համայնքի (ԵՔՀ) գագաթնաժողովը։ Հաջորդ օրը ԵՄ-ն անցկացրեց իր առաջին երկկողմ գագաթնաժողովը Հայաստանի հետ։ ԵՄ-ն Հայաստանին առաջարկում է մինչեւ 2,5 միլիարդ եվրո ենթակառուցվածքների ֆինանսավորման համար՝ երկրի տարեկան ՀՆԱ-ի 10 տոկոսից ավելին։ Հայաստանը հույս ունի մի օր անդամակցել միությանը։ Շատ հայերին Փաշինյանը դուր չի գալիս։ Երեւանի շենքերի պատերը լի են զոհված զինվորների դիմանկարներով՝ հիշեցնելով նրա պատերազմի ժամանակ նրա ձախողումների մասին։ ԵՔՀ գագաթնաժողովից դուրս ցուցարարները թափահարում էին Արցախի՝ Լեռնային Ղարաբաղի նախկին էթնիկ հայկական պետական կազմավորման դրոշը։ Որոշ փախստականներ պահանջում էին ազգականների մասունքները Հայաստան տեղափոխել, մյուսները պահանջում էին, որ Ադրբեջանը ազատ արձակի ռազմագերիներին։ Մի քանի ցուցարարներ կանխատեսում էին, որ արեւմտյան շրջադարձը հետեւանքներ կունենա երկրի համար։ «Նա Հայաստանը վերածում է աշխարհաքաղաքական խաղերի հրապարակի», - ասաց մի երիտասարդ, ով 2023-ին փախել էր Լեռնային Ղարաբաղից։ Ազգայնական քաղաքական գործիչները սնում են դժգոհությունը։ Օլիգարխ Սամվել Կարապետյանը, որն առաջնորդում է ամենամեծ ժողովրդականություն վայելող ընդդիմադիր ուժը, տնային կալանքի տակ է՝ կառավարությունը տապալելու կոչերի համար (նա մերժում է այդ մեղադրանքները)։ Երբ մենք այցելեցինք նրան շքեղ առանձնատանը, Կարապետյանը մեղադրեց կառավարությանը՝ ադրբեջանական պահանջներին ենթարկվելու համար։ Փաշինյանը, նրա խոսքերով, «փորձում է Ռուսաստանի դեմ պատերազմ հրահրել»։ Նման տեսակետներ կարելի է հաճախ լսել Երեւանում, բայց դրանք ավելի սակավ են գյուղական համայնքներում, որտեղ կառավարությունը կառուցել է ճանապարհներ եւ դպրոցներ։ Սահմանամերձ շրջանների բնակիչները կարող են ամենաշատ օգուտը քաղել խաղաղությունից։ Փաշինյանի «Քաղաքացիական պայմանագիր» կուսակցությունը հարցումներում հավաքում է մոտ 30 տոկոս՝ զգալիորեն առաջ անցնելով Կարապետյանի ուժից։ Փաշինյանը թերություններ ունի։ Նրա առաջին շրջանի հակակոռուպցիոն արշավը թուլացել է, իսկ նրա պոպուլիստական հակումները գրգռում են հակառակորդներին։ «Փաշինյանից շատ ավելի մենախոսություն ես ստանում, քան երկխոսություն», - ասում է Թոմաս դը Վաալը Carnegie Europe վերլուծական կենտրոնից։ Մարտին տարածվեցին կադրերը, որտեղ վարչապետը վեճի էր բռնվել ղարաբաղցի փախստական կնոջ հետ, որը մերժել էր վերցնել «Քաղաքացիական պայմանագրի» կրծքանշանը։ Հետո նա ներողություն խնդրեց։ Կրեմլը նույնպես կարող է միջամտել։ Ռուսաստանը մատակարարում է հայկական գազի 85 տոկոսը եւ այնտեղ ռազմաբազա ունի։ Ռուսական ընկերություններին են պատկանում կենսական ենթակառուցվածքները՝ որպես նախկին հայկական առաջնորդների կողմից կնքված պարտքերի ներման գործարքների ժառանգություն։ Ռուսաստանը վերջերս արգելեց հայկական «Ջերմուկ» հանքային ջրի որոշ խմբաքանակների վաճառքը՝ կասկածելի սանիտարական հիմնավորմամբ։ Նման մեթոդները հավանաբար կխորացնեն հայերի անվստահությունը իրենց հին հովանավորի նկատմամբ։ «Հայկական քաղաքական մտածողությունը շատ է հակված փրկիչներ փնտրել ամբողջ աշխարհում՝ Մոսկվայում, Բրյուսելում, Վաշինգտոնում։ Իմ կուսակցությունը կարծում է, որ մեզ պետք չէ փրկիչներ փնտրել», - ասում է «Քաղաքացիական պայմանագրի» պատգամավոր Մարիա Կարապետյանը։ Ժամանակը ցույց տվեց, որ Հայաստանի կախվածությունը Ռուսաստանից թունավոր էր։ Այժմ երկիրը փորձում է խաղալ ամբողջ դաշտի հետ։ Այս հոդվածը թարգմանվել եւ հրապարակվել է «Գալուստ Կիւլպէնկեան» Հիմնարկութեան աջակցությամբ : Հոդվածում արտահայտված մտքերը պարտադիր չէ, որ արտացոլեն «Գալուստ Կիւլպէնկեան» Հիմնարկութեան կամ Մեդիամաքսի տեսակետները:

Go to News Site