شرق
در میان تمام گروههای آسیبدیده از جنگ، این بار نوبت به معتادان در حال بهبود و تحت درمان است. گزارشهای رسیده نشان میدهد شوک سهمگین ناشی از کمیابی حاد و توقفهای متوالی در زنجیره توزیع شربت تریاک، ضربه سنگینی به بدنه درمان سرپایی و کلینیکی کشور وارد آورده است. دسترسی محدود معتادان به دارو در این زمینه، حبیب بهرامی، کارشناس اعتیاد، در گفتوگو با «شرق» با تمرکز بر اهمیت این بازوی درمانی گفت: «یکی از بخشهای مهم درمان، درمان نگهدارنده با داروهای شربت اوپیوم و سایر داروهای مرتبط است. پیش از جنگ، شاهد کاهش نسبی دارو بودیم؛ بهطوری که شربت اوپیوم در برخی دانشگاههای علوم پزشکی قبل از عید تقریبا قطع شد و توضیحی نیز ارائه نشد. این دارو برای جمعیت هدف مشخصی است و امکان جایگزینی آن با داروهای دیگر مانند متادون بهراحتی وجود ندارد. در نتیجه، بسیاری از بیماران دوباره به مصرف مواد مخدر بازگشتند». او درباره میزان دقیق شیوع این چالش دارویی در سطح کلینیکها افزود: «آمار دقیق نداریم، اما بهطور تقریبی، دسترسی بیماران به شربت اوپیوم بسیار محدود شده است. برخی گفتهاند از هر صد نفر، تنها ۲۰ نفر به دارو دسترسی دارند. احتمالا این عدد نمایانگر درصد مراکزی است که توانستهاند دارو را تأمین کنند. داروهای دیگری مانند شربت متادون همچنان به شکل سابق توزیع میشوند و مراکز میتوانند درمان بیماران را ادامه دهند. با این حال، اگر دسترسی بیمار به دارو قطع شود، انتظار نداریم فرد قطع مصرف کند. برعکس، به مصرف مواد مخدر بازمیگردد که پیامدهای منفی اجتماعی، اقتصادی و خانوادگی دارد. وزارت بهداشت باید تمام تلاش خود را برای تضمین دسترسی بیماران به داروهای نگهدارنده انجام دهد». پیامدهای قطع ناگهانی دارویی که بیمار به صورت روزانه مصرف میکند، بسیار سریع و ویرانگر است. بیمار مبتلا به اختلال مصرف مواد، در صورت دسترسینداشتن به داروی کلینیکی، مصرف خود را قطع نمیکند، بلکه برای جلوگیری از علائم شدید خماری، مستقیما به بازار قاچاق و پاتوقهای پرخطر عرضه مواد مخدر خیابانی بازمیگردد. این بازگشت ناخواسته، به معنای شکست کامل فرایند بهبودی، اتلاف همه منابع صرفشده در گذشته و تحمیل هزینههای سنگین بهداشتی و انتظامی بر کشور است.
Go to News Site