شرق
ناهونگ -جین پس از فیلم «شیون» (2016) ـ یکی از بهترین فیلمهای ترسناک این قرن ـ با فیلم «امید» بازگشته است؛ فیلمی که همه نشانههای یک ماجراجویی دیوانهوار و فوقالعاده سرگرمکننده دیگر را دارد. هفتادونهمین دوره یکی از جشنوارههای معتبر سینمایی جهان در حال برگزاری است و تقریباً یکسوم فیلمهای بخش مسابقه تاکنون نمایش داده شده و در جدول منتقدان قرار گرفتهاند. نزدیک به یک دهه از آخرین باری که خودم در کن حضور داشتم میگذرد و با اینکه دلم برای صفهای عجیب و غریب و گرمای طاقتفرسا، کمخوابی و نخبهگرایی ریشهدار آن تنگ نشده، اما قطعاً دلم برای تماشای فیلمهای جدید استادان بزرگ سینمای هنری و کشف گوهرهای تازه از فیلمسازانی که قبلاً نمیشناختم، تنگ شده است. این مقاله، روش من برای کنار آمدن با این حس است؛ مسائل شخصی زندگی در چند ماه اخیر باعث شدهاند هم از وبسایتم و هم از سینما به طور کلی دور بمانم. بنابراین شاید این نوشته راه خوبی باشد برای شوک دادن دوباره به سینمادوستی (cinephile) خفته درونم. اگر امسال در جشنواره بودم، این ۱۰ فیلمی که برای «نخل طلا» رقابت میکنند ـ جایزهای که از اسکار هم طلاییتر است ـ بیشتر از همه هیجانزدهام میکردند؛ اما قبلش، چند اعتراف:
Go to News Site