شرق
در عصر گذار به اقتصاد دیجیتال، دسترسی به اینترنت بینالملل دیگر یک کالای لوکس یا یک خدمت رفاهی ساده نیست، بلکه یکی از ارکان بنیادین «حق زندگی شایسته» و زیرساختی حیاتی برای مشارکت اجتماعی و رشد اقتصادی، علمی و فرهنگی است. اما وقایع اخیر در حوزه فضای مجازی نشان از مسیری متفاوت دارد؛ مسیری که در آن «حق» در گذار تبدیلشدن به «کالا» است در عصر گذار به اقتصاد دیجیتال، دسترسی به اینترنت بینالملل دیگر یک کالای لوکس یا یک خدمت رفاهی ساده نیست، بلکه یکی از ارکان بنیادین «حق زندگی شایسته» و زیرساختی حیاتی برای مشارکت اجتماعی و رشد اقتصادی، علمی و فرهنگی است. اما وقایع اخیر در حوزه فضای مجازی نشان از مسیری متفاوت دارد؛ مسیری که در آن «حق» در گذار تبدیلشدن به «کالا» است. مسئله کنونی فقط یک نوسان قیمتی یا یک تصمیم مدیریتی گذرا نیست. وقتی دسترسی به اینترنت بینالملل، که پیشتر یک امکان عمومی و رایگان بود، اکنون با جهشی ۴۰۰درصدی و با هدف استخراج سود، از مرز توان اقتصادی اکثریت مردم عبور میکند، ما با تغییر ماهیت یک خدمت عمومی روبهرو هستیم: «تجاریسازی حقوق عمومی». تحلیل این روند نشان از تکوین نوعی «کارتل یا مافیای دیجیتال» دارد؛ ساختاری که در آن منافع گروههای ذینفع، بر حقوق اساسی شهروندان مقدم شده است. این رویکرد نهتنها عدالت توزیعی را زیر سؤال میبرد، بلکه با ایجاد «شکاف دیجیتال» میان طبقات، ثبات اجتماعی و جایگاه رقابتی کشور را در علم و اقتصاد جهانی تهدید میکند. برای خروج از این بنبست و گذار از «مدیریت منافع» به «مدیریت خدمات»، اتخاذ راهکارهای زیر ضروری به نظر میرسد: ۱. بازگشت به اصل «خدمات عمومی»: باید مرز مشخصی میان خدمات تجاری و حقوقهای بنیادین شهروندی ترسیم شود. دسترسی به اینترنت بینالملل لازم است به عنوان یک «زیرساخت استراتژیک» نگاه شود، نه صرفا یک منبع درآمدزایی برای جریان های ذینفع.
Go to News Site