ชกไม่มีมุม – รถไฟ-รถเมล์ ‘รถคนจน’ควรได้รับใส่ใจ

สังคมไทยนั้นชอบแก้ปัญหาแบบไฟไหม้ฟาง เกิดเหตุร้ายแรงครั้งใหญ่ก็จะตื่นตระหนก เรียกหาการแก้ไขแบบยกระดับและจริงจัง แต่พอผ่านไปสักพัก เมื่อข่าวคราวซาลงไป เริ่มไม่มีใครพูดถึง ที่ตั้งท่าจะปรับแก้อะไรต่อมิอะไรก็ค่อยๆ เงียบหายไป รอจนกว่าจะเกิดซ้ำอีก ก็กลับมาพูดถึงกันอีก  เหตุการณ์สะเทือนขวัญล่าสุด รถไฟสินค้าชนรถโดยสารปรับอากาศประจำทางกลางเมืองกรุง เสียหายวินาศสันตะโร ตายหมู่ถึง 8 ชีวิต บาดเจ็บอีกจำนวนมาก น่าสงสัยว่า จะเข้าตำราไฟไหม้ฟางอีกหรือไม่!?  ที่มีการกล่าวกันมากก็คือ รถขนส่งสาธารณะ ทั้งรถไฟและรถโดยสารประจำทางนั้น เป็นการขนส่งที่ผู้ใช้บริการเป็นชนชั้นล่างและชนชั้นกลาง  ไม่ใช่ขนส่งสาธารณะที่คนร่ำรวย คนมีชื่อเสียง ใช้บริการกันมากนัก เสียงของผู้โดยสารรถขนส่งทั้ง 2 ประเภทนี้ จึงอาจไม่มีพลังมากพอจะทำให้เกิดการสนใจแก้ไขปัญหาอะไรมากนัก!  หลังเกิดโศกนาฏกรรมชนกันรุนแรงล่าสุดนี้ มีการพูดถึงปัญหามาตรฐานของพนักงานขับรถ และบริการต่างๆ  ว่าถูกละเลยมาตลอด มีปัญหา พขร.จำนวนไม่เพียงพอ ทำให้การทำงานหนักเกินสภาพร่างกาย จนกลายเป็นบริการที่ขาดความปลอดภัย!!  ในเหตุร้าย 8 ศพ มีเรื่องน่าตกใจกว่านั้น เมื่อตรวจพบว่า พขร.รถไฟคันเกิดเหตุมีฉี่ม่วง จึงเกิดคำถามว่าการรถไฟฯ มีการตรวจสอบพนักงานขับรถหรือผู้ควบคุมรถ ป้องกันการเสพยาบ้างหรือไม่!?!  สภาพของคนขับรถไฟที่ปรากฏหลังเกิดเหตุนั้น  ทั้งแต่งกายไม่เรียบร้อย ผมกระเซอะกระเซิง เป็นเช่นนี้ได้อย่างไร  ทั้งที่ขบวนรถไฟนั้นเปรียบเป็นขบวนม้าเหล็ก ห้อตะบึงไปทั่วไทย!!  เป็นขบวนรถทั้งขบวนคือเหล็กที่มีน้ำหนักสูง การเบรกต้องใช้เวลามาก […]

Go to News Site