شرق
شاید بتوان گفت در حال حاضر بزرگترین نقطه قوت ما پس از الطاف خدای بزرگ، تسلط بر تنگه هرمز است و بزرگترین نقطه ضعف دشمن نیز دقیقا همین است. کدام آدم عاقلی بزرگترین نقطه قوت خود را به میز مذاکره میبرد؟ اگر دنبال مهار دشمن هستیم، اگر دنبال لغو تحریمها هستیم، اگر دنبال بهبود شرایط اقتصادی هستیم، اگر دنبال بازدارندگی و توقف دائمی جنگ هستیم، همه این خواستهها به صورت یکجا در همین تنگه هرمز قرار دارد. نباید این اهرم را برای یک مشت وعده نسیه از دست داد. نگاهی گذرا به تحولات ماههای اخیر به ویژه ایام آتشبس کافی است تا ملتفت شویم، دشمن به همان اندازهای که در میدان جنگِ سخت «بد» عمل کرده در مدیریت فضای دیپلماسی و رسانه «خوب» و بعضا حتی بهتر از ما عمل کرده است. اگرچه ایران در ایام جنگ، درست مثل میدان، فضای رسانهای را در مشت خود داشت و بنابر اعتراف اندیشکدههای غربی، «جنگ روایتها» را از آمریکا و رژیم صهیونیستی بُرده بود؛ اما با شروع آتشبس و مذاکره، ضعفهای جدی در حوزه «رسانه» و «اطلاعرسانی» مشاهده میشود که به دلیل اهمیت آن، به عنوان موضوع این یادداشت انتخاب شده است.
Go to News Site