NH Nieuws
Toen Amaysa (9) uit Purmerend een baby was, kreeg ze een deel van de lever van haar moeder getransplanteerd. Dat redde haar leven. Nu lacht het geluk het meisje toe: ze verdedigt in juni drie gouden medailles op de 'Olympische Spelen voor transplantatiepatiënten'. NH volgde haar training met de andere Nederlandse deelnemers: "Volgens mij ben ik nóg sneller dan vorig jaar." "Dit was misschien zilver", analyseert Amaysa de afstand tussen haar en de bal die ze net gooide, op het grasveld van een trainingscomplex in Hilversum. "Mijn vorige worp was beter, dat was misschien wel goud." Ze kan het weten, want vorig jaar won het meisje uit Purmerend drie gouden medailles op de World Transplant Games in Dresden. Bij het balwerpen, verspringen en de sprint. Tekst loopt door onder de foto's. Normaal gesproken traint ze in Edam, maar eens in de maand komt ze hier naartoe. Dan oefent ze samen met andere Nederlandse deelnemers voor het volgende kampioenschap, dat in juni plaatsvindt: de European Transplant Games in Arnhem. Toen Amaysa een baby was, had ze een donorlever nodig. Ze kreeg uiteindelijk een deel van de lever van haar moeder. Heeft ze daar nog wel eens last van? "Nee, eigenlijk niet", zegt Amaysa nadenkend, voor ze neerhurkt in een sprintstartpositie. Tijdje in het ziekenhuis Haar moeder Aletta glimlacht om haar dochter, want het is eigenlijk niet waar: "Ze heeft niet altijd zin om het erover te hebben. Maar ze slikt constant medicijnen en is erg kwetsbaar. Laatst lag ze weer een tijdje in het ziekenhuis in Groningen." Het is niet zo gek dat Amaysa het er liever niet over heeft: ze wil springen, dansen en rennen, zoals ze vandaag doet over de sintelbaan. Samen met een groepje vriendinnen, dat hier vandaag ook traint en ongeveer hetzelfde heeft doorgemaakt. Amaysa: "Meestal hebben we het er niet over, maar soms laten we elkaar onze littekens zien." En ze schat haar kansen voor een nieuwe gouden plak optimistisch in: "Ik ben nóg sneller dan vorig jaar, dat zeggen mijn moeder en vader ook."
Go to News Site