ILNA
روز ۹ اسفند ۱۴۰۵، صدای انفجارهای مهیب پایتخت را لرزاند؛ انفجارهایی که ساعاتی بعد مشخص شد بیت رهبری و پردیس حکومتی را هدف قرار دادهاند. در نخستین دقایق، هنوز کسی ابعاد واقعی حادثه را نمیدانست؛ دود و گردوغبار آسمان مرکز شهر را پوشانده بود و صدای جنگندهها و پدافند قطع نمیشد اما با فروکش کردن انفجارها و ورود نیروهای امدادی به محل، آرامآرام عمق فاجعه و وسعت جنایتی که رخ داده بود آشکار شد؛ ساختمانهای ویران، آتشسوزیهای گسترده و پیکر قربانیانی که از زیر آوار بیرون کشیده میشدند. جلال ملکی در گفتوگو با خبرنگار ایلنا، درباره اولین ساعات حضور تیمهای امدادی در بیت رهبری پس حمله رژیم صهیونیستی و آمریکا گفت: روز حمله دشمن حوالی ساعت ۲۰ :۹ صبح ما در محل کارمان حضور داشتیم که یکدفعه صدای انفجار شدیدی را شنیدیم. از خبرهایی که در روزهای قبل رصد میکردیم، آمادگی شروع جنگ را داشتیم، اما این اتفاق به یکباره افتاد. سخنگوی سازمان آتشنشانی تهران ادامه داد: دفتر محل کار ما در غرب تهران قرار دارد، هنگامی که این اتفاق رخ داد، فضایی را که مشاهده کردیم به این صورت بود که از مرکز شهر دودی که بیشتر شبیه خاک بود به چشم میآمد، دودی که سیاه نبود، بیشتر گرد و خاک مشاهده میشد که حکایت از این داشت که خانهها و ساختمانها تخریب شدهاند.
Go to News Site