ทิ้งหมัดเข้ามุม – พรรคฝ่ายคอย ต้นทุนไม่คุ้มกำไร

การเมืองไทยไม่ใช่แค่การประชันบทบาทรัฐบาลกับฝ่ายค้านเท่านั้น  ยังมีฝ่ายค้านเวอร์ชั่นพรรคสีเขียว ซึ่งกำลังถูกวิจารณ์ว่าเป็นฝ่ายค้านกระมิดกระเมี้ยน ไม่กล้าชนรัฐบาลสีน้ำเงินเต็มตัว  อาจเพราะเผื่อทางไว้สำหรับการกลับไปร่วมอำนาจในอนาคต  ที่ผ่านมาฝ่ายค้านแกนหลักอย่างพรรคสีส้มและสีฟ้า พยายามใช้จังหวะการพิจารณา พ.ร.ก.กู้เงิน และประเด็นแก้ไขรัฐธรรมนูญ เป็นเวทีตรวจสอบรัฐบาลเข้มข้น  แต่พรรคสีเขียวกลับวางตัวแตกต่าง ไม่ร่วมลงชื่อคัดค้าน พ.ร.ก.กู้เงิน และไม่แสดงจุดยืนชัดเจนต่อเรื่องแก้รัฐธรรมนูญ ทั้งที่เป็นวาระสำคัญทางการเมือง  ทำให้หลายฝ่ายมองว่า พรรคสีเขียวกำลังเล่นการเมืองแบบแง้มประตูรอฝ่ายรัฐบาลสีน้ำเงินหากสถานการณ์การเมืองเปลี่ยน  การเมืองแบบนี้ไม่ใช่เรื่องใหม่ ที่ผ่านมาพรรคขนาดกลาง มักเลือกวางตัวแบบพร้อมต่อรอง มากกว่าจะผูกตัวเองกับบทบาทฝ่ายค้านแบบสุดทาง  แต่ปัญหาคือเมื่ออยู่ฝ่ายตรวจสอบรัฐบาล ประชาชนย่อมคาดหวังความชัดเจน ไม่ใช่การเมืองแบบแทงกั๊ก  ยิ่งเมื่อเทียบกับฝ่ายค้านพรรคอื่น ที่เดินเกมอภิปราย ตรวจสอบและแสดงจุดยืนเข้มข้น ภาพพรรคสีเขียว จึงยิ่งดูจืดชืด ไม่โดดเด่น  หลายครั้งแทบแยกไม่ออก ว่าอยู่ฝ่ายไหนกันแน่  ในมุมยุทธศาสตร์ พรรคสีเขียวอาจกำลังคำนวณว่า การเปิดศึกกับรัฐบาลวันนี้อาจทำให้หมดโอกาสต่อรองในวันหน้า โดยเฉพาะหากเกิดอุบัติเหตุทางการเมืองหรือมีการล้างไพ่รัฐบาลใหม่ พรรคที่รักษาความสัมพันธ์กับทุกฝ่ายย่อมมีแต้มต่อ  แต่ในอีกมุมหนึ่ง “พรรคฝ่ายคอย” ที่เน้นรอจังหวะเข้าร่วมรัฐบาล มากกว่าทำหน้าที่ฝ่ายค้านเต็มตัว ก็เสี่ยงสูญเสียความน่าเชื่อถือ  เพราะประชาชนต้องการเห็นพรรคฝ่ายค้านที่จริงจัง ไม่ใช่ฝ่ายค้านที่พร้อมย้ายขั้วเปลี่ยนข้างได้ทุกเมื่อ  แม้การรักษาทางเลือกทางการเมืองจะเป็นเรื่องสำคัญ แต่หากมัวกระมิดกระเมี้ยน ไม่กล้าค้าน จนประชาชนมองไม่เห็นจุดยืน  อาจทำให้ต้นทุนทางการเมืองไม่คุ้มผลกำไรที่คาดหวังไว้ในอนาคตเช่นกัน  มันฯ มือเสือ

Go to News Site