شرق
بحث انسانمحورشدن شهر، موضوع تازهای نیست. سالهاست مدیران شهری، معماران و برنامهریزان درباره ضرورت بازگرداندن مردم به فضاهای عمومی سخن میگویند؛ اینکه شهر فقط برای خودرو ساخته نشده و میدان باید دوباره به محل دیدار، گفتوگو و تجربه زندگی شهری تبدیل شود. بحث انسانمحورشدن شهر، موضوع تازهای نیست. سالهاست مدیران شهری، معماران و برنامهریزان درباره ضرورت بازگرداندن مردم به فضاهای عمومی سخن میگویند؛ اینکه شهر فقط برای خودرو ساخته نشده و میدان باید دوباره به محل دیدار، گفتوگو و تجربه زندگی شهری تبدیل شود. با این حال، این نگاه همیشه با مقاومت جریانهایی روبهرو بوده که شهر را صرفا شبکهای برای عبور و مرور میدیدند. حالا اما آن ایدهای که سالها دربارهاش صحبت میشد، با انگیزهای متفاوت در متن شهر دیده میشود؛ میدانهایی که دیگر فقط محل عبور نیستند و شبهایی که مردم در آن حضور دارند، بیآنکه شهر از نفس بیفتد. در دوره مدیریت شهری پنجم، نگاه انسانمحور به شهر جدیتر از گذشته دنبال شد؛ نگاهی که پیشتر نیز وجود داشت اما یا روشهای اجرائی آن موفق نبود یا به نتیجه نرسید. برنامهریزیهای گستردهای برای تبدیل برخی فضاها مانند میدان امام به پلازای بزرگ شهری انجام شده بود و حتی بحث بستهشدن مسیرهای عبوری خودرو نیز مطرح شد، اما در ادامه از برخی تصمیمها عقبنشینی شد. با این حال اصل ایده، یعنی بازگرداندن مردم به فضاهای عمومی، همچنان دنبال میشد؛ موضوعی که نمونه آن را در نوروزگاهها میدیدیم. اما همیشه جریانی با این نگاه به شهر مقاومت میکرد؛ جریانی که شهر را صرفا محل عبور خودرو میدانست. اما امروز همان اتفاقی که سالها دربارهاش صحبت میشد، در میدانهای شهر رخ داده است؛ میدان دیگر فقط محل تردد خودرو نیست، بلکه به فضایی برای حضور و تجمع مردم تبدیل شده است. امروز در برخی میدانها و فضاهای شهری تا نیمههای شب، مردم حضور دارند و شهر بیدار است. این حضور، با هر انگیزهای که باشد، نشان میدهد شهر زنده است و در عین حال اتفاق خطرناکی هم رخ نداده است. در حالی که پیشتر تصور میشد چنین فضاهایی حتما باید با حضور دائمی پلیس کنترل شود، اکنون در بسیاری از نقاط حتی بدون حضور نیروهای انتظامی، خود مردم فضا را مدیریت میکنند.
Go to News Site