ملاحظات ایران و آمریکا برای امضای تفاهم‌نامه احتمالی/ عوامل بازدارنده ترامپ برای حمله مجدد در مقابل عوامل محرک/ اقتصاد جهانی دیگر کشش ادامه درگیری‌ها را ندارد

استاد روابط بین‌الملل درباره احتمال توافق بین ایران و آمریکا گفت: در این تفاهمنامه فقط ایران و آمریکا متعهد شده‌اند که به یکدیگر حمله نکنند و مهم‌ترین ضمانت اجرایی آن نیز میانجی‌گرها هستند. ولی همه می‌دانند وقتی پای امنیت ملی و منافع ملی کشورها در میان باشد، مسائل اخلاقی، میانجی‌ها، حقوق بین‌الملل و نهادهای بین‌المللی رنگ می‌بازند. در نتیجه، ما اساساً نمی‌توانیم درباره اینکه چه تضمین عینی‌ای وجود دارد که آمریکا تعهداتش را اجرا کند، صحبت قطعی داشته باشیم. حتی اگر سخت‌ترین تضمین‌ها هم گرفته شده باشد، یک سیاستمدار خوب باید این احتمال را در نظر بگیرد که هیچ‌کدام از این تضمین‌ها ممکن است کارساز نباشند. نوذر شفیعی استاد روابط بین‌الملل و عضو هیات علمی دانشگاه تهران در گفت‌وگو با ایلنا، درباره احتمال توافق بین ایران و آمریکا گفت: واقعیت این است که در خصوص این تفاهمنامه که در آستانه امضا قرار دارد، دو بحث وجود دارد؛ یکی اینکه همچنان تا قبل از امضا، من دیدم از سوی آمریکایی‌ها تلاش می‌شود تا حمله به جبهه لبنان را از این تفاهمنامه خارج کنند. درحالی که اگر پایان جنگ در همه جبهه‌ها یکی از اصول این تفاهم باشد، در این صورت ادامه جنگ در لبنان می‌تواند اساساً مانع شکل‌گیری این تفاهم شود. وی ادامه داد: نکته دوم این است که اگرچه این تفاهمنامه در حال انجام شدن است و اگر واقعاً به پایان جنگ منجر شود، تفاهمنامه بسیار خوبی خواهد بود، اما به نظر من ترامپ تحت سه ملاحظه این تفاهمنامه را امضا کرده و احتمالاً در آینده بهانه‌های کافی برای نادیده گرفتن این تفاهم وجود خواهد داشت.

Go to News Site