Sigmalive
Στην Ιρλανδία του πρώιμου Μεσαίωνα, οι μέλισσες δεν ήταν απλώς πολύτιμα έντομα, αλλά προστατεύονταν από ειδικούς νόμους. Οι περίφημοι νόμοι Bechbretha («Αποφάσεις για τις μέλισσες») ρύθμιζαν ζητήματα ιδιοκτησίας, ζημιών και αποζημιώσεων που σχετίζονταν με τη μελισσοκομία. Οι μέλισσες είχαν… νομικό καθεστώς Σύμφωνα με ρεπορτάζ από το in.gr , στο πλαίσιο του νόμου Brehon, οι μέλισσες θεωρούνταν οικόσιτα ζώα, όπως τα βοοειδή και τα πρόβατα. Η αξία τους ήταν μεγάλη, καθώς παρείχαν μέλι, κερί και άλλα προϊόντα απαραίτητα για τη διατροφή, την ιατρική και την καθημερινή ζωή. Οι νόμοι προέβλεπαν αποζημιώσεις για κλοπές κυψελών, επιθέσεις από μέλισσες ή ακόμη και για «εισβολές» σμηνών σε ξένες ιδιοκτησίες. Πώς εντόπιζαν τις «ένοχες» μέλισσες Κατά το ρεπορτάζ, σε περιπτώσεις διαφωνιών, προτεινόταν μια πρωτότυπη μέθοδος. Συγκεκρίμενα, οι μέλισσες πασπαλίζονταν με αλεύρι ώστε να αφήνουν ίχνη κατά την πτήση τους και να εντοπίζεται η κυψέλη από την οποία προέρχονταν. Αν ένα σμήνος εγκαθίστατο σε ξένη γη, ο μελισσοκόμος είχε δικαίωμα να συλλέγει το μέλι για τρία χρόνια. Μετά, η κυψέλη περνούσε στον ιδιοκτήτη της γης. Βαριές ποινές για κλοπή κυψελών Η κλοπή κυψελών θεωρούνταν σοβαρό αδίκημα και τιμωρούνταν με υψηλές αποζημιώσεις, συνήθως σε βοοειδή. Ακόμη μεγαλύτερα πρόστιμα επιβάλλονταν όταν οι κυψέλες ανήκαν σε μοναστήρια ή σε οικογένειες υψηλού κύρους, σύμφωνα με το in.gr. Οι μέλισσες και η επιβίωση της κοινωνίας Οι μεσαιωνικοί Ιρλανδοί αντιλαμβάνονταν πόσο σημαντικές ήταν οι μέλισσες για τη γεωργία και την επιβίωση της κοινότητας. Χρονικά του 10ου αιώνα καταγράφουν ακόμη και μαζικούς θανάτους μελισσών, που συνδέθηκαν με πείνα και ανθρώπινες απώλειες. Οι νόμοι Bechbretha δείχνουν ότι ήδη από τον Μεσαίωνα υπήρχε επίγνωση της ανάγκης προστασίας των μελισσών και της σημασίας τους για την κοινωνία. Διαβάστε επίσης: Κανίβαλος ο Γαλαξίας μας: Ενδείξεις ότι καταβρόχθισε τον μικρό χαμένο «Λόκι»
Go to News Site