iefimerida
Το «βαρύ» απόθεμα των παλαιών κόκκινων δανείων που μπορεί να μην βρίσκεται πλέον στις τράπεζες αλλά στην πραγματική οικονομία υπό τη διαχείριση των servicers, η συγκέντρωση πιστωτικού κινδύνου σε λίγες μεγάλες εταιρείες- ομίλους και οι …δεσμοί τραπεζών – κράτους που παραμένουν ισχυροί, λόγω της αναβαλλόμενης φορολογίας (DTC) και των κρατικών εγγυήσεων του σχήματος «Ηρακλή». Αυτά είναι τα τρία «καμπανάκια» του ΔΝΤ όπως αποτυπώνονται στο Financial System Stability Assesment (FSAP), το πρώτο που διενεργήθηκε μετά το 2006, με τις ελληνικές τράπεζες να περνούν με επιτυχία τα αυστηρά τεστ του Ταμείου. Βέβαια μετά το 2006, ήρθε η μεγάλη κρίση και ο ασφυκτικός έλεγχος των δανειστών – θεσμών που επέβαλαν μέτρα/πολιτικές που αφορούσαν άμεσα και έμμεσα τον χρηματοπιστωτικό τομέα. Επίσης από από το 2014 η ενιαία τραπεζική εποπτεία άλλαξε άρδην το πλαίσιο λειτουργίας του ευρωσυστήματος, ώστε να αντιμετωπιστούν τα τρωτά σημεία από την οικονομική κρίση και την ολοκλήρωση της νομισματικής ένωσης. Σήμα σταθερότητας από το ΔΝΤ για τις ελληνικές τράπεζες Επιστρέφοντας στο σήμερα και την νέα έκθεση FSAP, το Ταμείο αναγνωρίζει την σαφώς ενισχυμένη σταθερότητα του ελληνικού χρηματοπιστωτικού τομέα, με ισχυρά κεφάλαια και ρευστότητα για τις τέσσερις συστημικές τράπεζες και υπογραμμίζει ότι οι βραχυπρόθεσμοι κίνδυνοι για τη χρηματοπιστωτική σταθερότητα είναι χαμηλοί και διαχειρίσιμοι. Ειδικά σε ότι αφορά το «κόκκινο» ιδιωτικό χρέος που παρά την πρόοδο που έχει επιτευχθεί ώστε να περιοριστεί παραμένει τροχοπέδη για την ανάπτυξη και εμπόδιο για την επιστροφή χιλιάδων νοικοκυριών και επιχειρήσεων στην κανονικότητα. Το Ταμείο ζητά επιπλέον ενίσχυση του θεσμικού πλαισίου για τους servicers, στη διαχείριση των οποίων βρίσκονται «κόκκινα» δάνεια αρχικής ονομαστικής αξίας 72,6 δισεκ. Ευρώ, ποσό που αντιστοιχεί στο 31% του ελληνικού ΑΕΠ (2024) και αφορά 2,5 εκατομμύρια δανειολήπτες - σε μια χώρα με πληθυσμό 10,4 εκατ. - και περίπου 2,9 εκατ. δάνεια. «Κόκκινα» δάνεια: Προειδοποίηση ΔΝΤ για καθυστερήσεις και δημοσιονομικούς κινδύνους Το ΔΝΤ θεωρεί ότι οι servicers καθυστερούν τόσο σε ότι αφορά την αναδιάρθρωση όσο και στην ρευστοποίηση των «κόκκινων» δανείων (NPLs) και έχουν μείνει πίσω στην επίτευξη των στόχων των δικών τους επιχειρηματικών σχεδίων. Αυτή η υποαπόδοση αποδίδεται τόσο στις παθογένειες του διακαστικού συστήματος και στις καθυστερήσεις που καταγράφονται στους πλειστηριασμούς όσο και στις ίδιες τις εταιρείες διαχείρισης. Οι ξένοι επενδυτές που τις ελέγχουν, αναφέρει στην έκθεση του το Ταμείο, υποεπενδύουν σε κρίσιμους τομείς (εξειδικευμένο προσωπικό, συστήματα πληροφορικής) κυρίως λόγω χαμηλών οικονομικών κινήτρων και μεγάλων λήξεων ομολόγων. Σύμφωνα με το Ταμείο, οι καθυστερήσεις αυτές αποτελούν απειλή καθώς:· Νοικοκυριά και μικρές επιχειρήσεις παραμένουν unbankable ή πιο απλά εκτός τραπεζικής χρηματοδότησης ενώ οι τράπεζες δυσκολεύονται να διευρύνουν την πελατειακή τους βάση. Δυνητικά, μπορεί να τεθούν σε κίνδυνο οι κρατικές εγγυήσεις του «Ηρακλή» - τον Σεπτέμβριο του 2025 ήταν 16,8 δις ευρώ ή 6,8% του ΑΠΕ. - αφού sernior ομόλογα που διακρατούν οι τράπεζες να κινδυνεύουν με σημαντικά ελλείματα Ετσι, το Ταμείο προχωρά σε συγκεκριμένες συστάσεις και ειδικότερα, ενίσχυση της εποπτείας των servicers, υποχρεωτικά επικαιροποιημένα επιχειρηματικά σχέδια (business plans), δημιουργία δημοσίου ισότοπου για την πορεία των τιτλοποιήσεων του «Ηρακλή» και ετήσιες εκθέσεις από Εθνικό Δημόσιο Ελεγκτή, ώστε να υπάρχει μεγαλύτερη διαφάνεια. Παρεμβάσεις ζητά το ΔΝΤ για δικαστικό σύστημα και τραπεζικό δανεισμό Το Ταμείο ζητά παρεμβάσεις και σε θεσμικό επίπεδο καθώς αν και η Ελλάδα διαθέτει σύγχρονο θεσμικό πλαίσιο, οι καθυστερήσεις παραμένουν (εντάσεις δανειοληπτών, χρόνοι εκδίκασης, 7μηνη αναμονή πριν τον πρώτο πλειστηριασμό, καθυστέρηση διανομής εσόδων κλπ.) Υπογραμμίζεται εξάλλου η ανάγκη για εξειδικευμένα εμπορικά δικαστήρια, εκπαίδευση των δικαστών και επαρκών πόρων. Αναφορικά με «καμπανάκι» που αφορά την πιστωτική επέκταση καταγράφεται ανάκαμψη ωστόσο τα δάνεια κατευθύνονται κατά κύριο λόγο σε μεγάλες επιχειρήσεις και αφήνουν στο περιθώριο νοικοκυριά και ΜμΕ Και όπως σημειώνει το ΔΝΤ οι συστημικές τράπεζες ακολουθούν σε γενικές γραμμές την ίδια πολιτική δανεισμού. «Εάν μια γεωπολιτική κρίση, ένα ενεργειακό σοκ ή μια ξαφνική οικονομική αναταραχή προκαλέσει ταυτόχρονη οικονομική δυσχέρεια σε περισσότερες από μία από αυτές τις λίγες εταιρείες, τότε ολόκληρο το τραπεζικό σύστημα της χώρας θα αντιμετωπίσει εξαιρετικά σοβαρές συνέπειες, λόγω της απουσίας διαφοροποίησης (diversification) στο πελατολόγιό του.» Το ΔΝΤ συστήνει στην ΤτΕ παρακολουθεί πολύ στενά τους μεγάλους κοινούς οφειλέτες και να είναι έτοιμη να επιβάλει μακροπροληπτικά μέτρα αύξησης των κεφαλαιακών αποθεμάτων. DTC: Στο 43,4% των κεφαλαίων CET1 οι αναβαλλόμενες φορολογικές απαιτήσεις των τραπεζών Τέλος σε ότι αφορά τις Αναβαλλόμενες Φορολογικές Απαιτήσεις (DTC) που επηρεάζουν την ποιότητα κεφαλαίων (το υψος του DTC στους τραπεζικούς ισολογισμούς ανέρχονταν τον Δεκέμβριο του 2025 στο ποσό των 11,5 δισ. ευρώ που αντιστοιχεί στο 43,4% των συνολικών εποπτικών κεφαλαίων CET1) το Ταμείο ζητά η οικειοθελής ταχύτερη απόσβεση να ενσωματωθεί σε νομοθετική ρύθμιση. Υπενθυμίζεται ότι αποτελεί δέσμευση των τραπεζών να αποσβέσουν τα κεφαλαία του DTC δέκα χρόνια νωρίτερα, κατευθύνοντας το 29% των μερισμάτων στην αποπληρωμή του φόρου. Διαβάστε περισσότερα στο iefimerida.gr Το «βαρύ» απόθεμα των παλαιών κόκκινων δανείων που μπορεί να μην βρίσκεται πλέον στις τράπεζες αλλά στην πραγματική οικονομία υπό τη διαχείριση των servicers, η συγκέντρωση πιστωτικού κινδύνου σε λίγες μεγάλες εταιρείες- ομίλους και οι …δεσμοί τραπεζών – κράτους που παραμένουν ισχυροί, λόγω της αναβαλλόμενης φορολογίας (DTC) και των κρατικών εγγυήσεων του σχήματος «Ηρακλή». Αυτά είναι τα τρία «καμπανάκια» του ΔΝΤ όπως αποτυπώνονται στο Financial System Stability Assesment (FSAP), το πρώτο που διενεργήθηκε μετά το 2006, με τις ελληνικές τράπεζες να περνούν με επιτυχία τα αυστηρά τεστ του Ταμείου. Βέβαια μετά το 2006, ήρθε η μεγάλη κρίση και ο ασφυκτικός έλεγχος των δανειστών – θεσμών που επέβαλαν μέτρα/πολιτικές που αφορούσαν άμεσα και έμμεσα τον χρηματοπιστωτικό τομέα. Επίσης από από το 2014 η ενιαία τραπεζική εποπτεία άλλαξε άρδην το πλαίσιο λειτουργίας του ευρωσυστήματος, ώστε να αντιμετωπιστούν τα τρωτά σημεία από την οικονομική κρίση και την ολοκλήρωση της νομισματικής ένωσης. Σήμα σταθερότητας από το ΔΝΤ για τις ελληνικές τράπεζες Επιστρέφοντας στο σήμερα και την νέα έκθεση FSAP, το Ταμείο αναγνωρίζει την σαφώς ενισχυμένη σταθερότητα του ελληνικού χρηματοπιστωτικού τομέα, με ισχυρά κεφάλαια και ρευστότητα για τις τέσσερις συστημικές τράπεζες και υπογραμμίζει ότι οι βραχυπρόθεσμοι κίνδυνοι για τη χρηματοπιστωτική σταθερότητα είναι χαμηλοί και διαχειρίσιμοι. Ειδικά σε ότι αφορά το «κόκκινο» ιδιωτικό χρέος που παρά την πρόοδο που έχει επιτευχθεί ώστε να περιοριστεί παραμένει τροχοπέδη για την ανάπτυξη και εμπόδιο για την επιστροφή χιλιάδων νοικοκυριών και επιχειρήσεων στην κανονικότητα. Το Ταμείο ζητά επιπλέον ενίσχυση του θεσμικού πλαισίου για τους servicers, στη διαχείριση των οποίων βρίσκονται «κόκκινα» δάνεια αρχικής ονομαστικής αξίας 72,6 δισεκ. Ευρώ, ποσό που αντιστοιχεί στο 31% του ελληνικού ΑΕΠ (2024) και αφορά 2,5 εκατομμύρια δανειολήπτες - σε μια χώρα με πληθυσμό 10,4 εκατ. - και περίπου 2,9 εκατ. δάνεια. «Κόκκινα» δάνεια: Προειδοποίηση ΔΝΤ για καθυστερήσεις και δημοσιονομικούς κινδύνους Το ΔΝΤ θεωρεί ότι οι servicers καθυστερούν τόσο σε ότι αφορά την αναδιάρθρωση όσο και στην ρευστοποίηση των «κόκκινων» δανείων (NPLs) και έχουν μείνει πίσω στην επίτευξη των στόχων των δικών τους επιχειρηματικών σχεδίων. Αυτή η υποαπόδοση αποδίδεται τόσο στις παθογένειες του διακαστικού συστήματος και στις καθυστερήσεις που καταγράφονται στους πλειστηριασμούς όσο και στις ίδιες τις εταιρείες διαχείρισης. Οι ξένοι επενδυτές που τις ελέγχουν, αναφέρει στην έκθεση του το Ταμείο, υποεπενδύουν σε κρίσιμους τομείς (εξειδικευμένο προσωπικό, συστήματα πληροφορικής) κυρίως λόγω χαμηλών οικονομικών κινήτρων και μεγάλων λήξεων ομολόγων. Σύμφωνα με το Ταμείο, οι καθυστερήσεις αυτές αποτελούν απειλή καθώς:· Νοικοκυριά και μικρές επιχειρήσεις παραμένουν unbankable ή πιο απλά εκτός τραπεζικής χρηματοδότησης ενώ οι τράπεζες δυσκολεύονται να διευρύνουν την πελατειακή τους βάση. Δυνητικά, μπορεί να τεθούν σε κίνδυνο οι κρατικές εγγυήσεις του «Ηρακλή» - τον Σεπτέμβριο του 2025 ήταν 16,8 δις ευρώ ή 6,8% του ΑΠΕ. - αφού sernior ομόλογα που διακρατούν οι τράπεζες να κινδυνεύουν με σημαντικά ελλείματα Ετσι, το Ταμείο προχωρά σε συγκεκριμένες συστάσεις και ειδικότερα, ενίσχυση της εποπτείας των servicers, υποχρεωτικά επικαιροποιημένα επιχειρηματικά σχέδια (business plans), δημιουργία δημοσίου ισότοπου για την πορεία των τιτλοποιήσεων του «Ηρακλή» και ετήσιες εκθέσεις από Εθνικό Δημόσιο Ελεγκτή, ώστε να υπάρχει μεγαλύτερη διαφάνεια. Παρεμβάσεις ζητά το ΔΝΤ για δικαστικό σύστημα και τραπεζικό δανεισμό Το Ταμείο ζητά παρεμβάσεις και σε θεσμικό επίπεδο καθώς αν και η Ελλάδα διαθέτει σύγχρονο θεσμικό πλαίσιο, οι καθυστερήσεις παραμένουν (εντάσεις δανειοληπτών, χρόνοι εκδίκασης, 7μηνη αναμονή πριν τον πρώτο πλειστηριασμό, καθυστέρηση διανομής εσόδων κλπ.) Υπογραμμίζεται εξάλλου η ανάγκη για εξειδικευμένα εμπορικά δικαστήρια, εκπαίδευση των δικαστών και επαρκών πόρων. Αναφορικά με «καμπανάκι» που αφορά την πιστωτική επέκταση καταγράφεται ανάκαμψη ωστόσο τα δάνεια κατευθύνονται κατά κύριο λόγο σε μεγάλες επιχειρήσεις και αφήνουν στο περιθώριο νοικοκυριά και ΜμΕ Και όπως σημειώνει το ΔΝΤ οι συστημικές τράπεζες ακολουθούν σε γενικές γραμμές την ίδια πολιτική δανεισμού. «Εάν μια γεωπολιτική κρίση, ένα ενεργειακό σοκ ή μια ξαφνική οικονομική αναταραχή προκαλέσει ταυτόχρονη οικονομική δυσχέρεια σε περισσότερες από μία από αυτές τις λίγες εταιρείες, τότε ολόκληρο το τραπεζικό σύστημα της χώρας θα αντιμετωπίσει εξαιρετικά σοβαρές συνέπειες, λόγω της απουσίας διαφοροποίησης (diversification) στο πελατολόγιό του.» Το ΔΝΤ συστήνει στην ΤτΕ παρακολουθεί πολύ στενά τους μεγάλους κοινούς οφειλέτες και να είναι έτοιμη να επιβάλει μακροπροληπτικά μέτρα αύξησης των κεφαλαιακών αποθεμάτων. DTC: Στο 43,4% των κεφαλαίων CET1 οι αναβαλλόμενες φορολογικές απαιτήσεις των τραπεζών Τέλος σε ότι αφορά τις Αναβαλλόμενες Φορολογικές Απαιτήσεις (DTC) που επηρεάζουν την ποιότητα κεφαλαίων (το υψος του DTC στους τραπεζικούς ισολογισμούς ανέρχονταν τον Δεκέμβριο του 2025 στο ποσό των 11,5 δισ. ευρώ που αντιστοιχεί στο 43,4% των συνολικών εποπτικών κεφαλαίων CET1) το Ταμείο ζητά η οικειοθελής ταχύτερη απόσβεση να ενσωματωθεί σε νομοθετική ρύθμιση. Υπενθυμίζεται ότι αποτελεί δέσμευση των τραπεζών να αποσβέσουν τα κεφαλαία του DTC δέκα χρόνια νωρίτερα, κατευθύνοντας το 29% των μερισμάτων στην αποπληρωμή του φόρου. Διαβάστε περισσότερα στο iefimerida.gr
Go to News Site