Mediamax
«Կյանքի յուրաքանչյուր իրավիճակ մարտահրավեր է մարդուն՝ խնդիր, որը նա պետք է լուծի, ուստի կյանքի իմաստի մասին հարցն անհրաժեշտ է շրջել։ Ի վերջո, մարդը պետք է ոչ թե հարցնի, թե որն է իր կյանքի իմաստը, այլ ավելի շուտ գիտակցի, որ այդ հարցը հենց իրեն է ուղղված։ Այդ կյանքն է հարցնում մարդուն, նա կարող է կյանքին պատասխանել միայն իր ապրած կյանքի համար պատասխան տալով։ Կյանքին նա կարող է պատասխանել միայն պատասխանատվություն դրսեւորելով»: Այս մեջբերումը ավստրիացի հոգեբան Վիկտոր Ֆրանկլի «Մարդու՝ կյանքի իմաստի փնտրտուքը» գրքից է։ Կյանքի իմաստի շուրջ մտորումները շատերին են հետապնդում՝ հաճախ մղելով նրանց սեփական «ես»-ից դուրս փոքր ու մեծ գործերի։ Նման մտորումներից է ծնվել նաեւ IMAST հավելվածը, որը նվիրատվություն կատարելու միջոցով Հայաստանում իրականացվող բարեգործական նախագծերին աջակցելու գործիք է։ Այս հարթակի հիմնադիրը Հայկ Հայրապետյանն է, որին տարիներ առաջ հայրենիքին օգտակար լինելու եւ կյանքի նոր իմաստ գտնելու փնտրտուքը բերել է Հայաստան։ Մեդիամաքսը նրա հետ զրուցել է IMAST հավելվածի ստեղծման ու դրա գաղափարական հենքի մասին։ Արտերկրից Հայաստան՝ «ինչպես օգնել» հարցի հետքերով Ծնվել եմ Հայաստանում, բայց երբ չորս տարեկան էի, ընտանիքով տեղափոխվեցինք Ռուսաստան։ Կյանքիս շուրջ երեսուն տարիներն այնտեղ ապրեցի։ 2010 թվականին գործընկերոջս հետ հիմնադրեցինք ներկայումս Ռուսաստանում առցանց կրթության ամենամեծ հարթակներից մեկը հանդիսացող Geekbrains-ը, որը 2020 թվականին վաճառեցինք VK ընկերությանը։ Դրանով մեր անցած երկար ճանապարհն ավարտվեց, եւ պետք էր նոր մի բան գտնել՝ նոր իմաստ։ Նորի փնտրտուքի այդ ժամանակահատվածը համընկավ 2020 թվականի 44-օրյա պատերազմի հետ։ Չնայած Հայաստանի հետ կապս ուժեղ չէր, մեջս ինչ-որ բան սկսեց շարժվել։ Կարծում եմ՝ արտերկրում ապրող ցանկացած հայ ինչ-որ փուլից սկսում է նույնը զգալ՝ Հայաստանին որեւէ բանով օգնելու ուժեղ ցանկություն։ Պատերազմի օրերին պարզապես գումար էինք ուղարկում տարբեր հիմնադրամների։ Այդ հիմնադրամները գտնելն ու հասկանալը, թե որոնք են վստահելի, հեշտ չէր։ Բայց օգնելու, որեւէ բան անելու ցանկությունը շատ մեծ էր։ Այդ ցանկությանը հետեւելով՝ սկսեցի Մոսկվայում մասնակցել տարբեր հանդիպումների, որտեղ հայերը հավաքվում էին ու քննարկում՝ ինչ կարելի է անել Հայաստանի համար։ Այդտեղ առաջին անգամ դրականորեն զարմացա՝ տեսնելով, թե որքան շատ են այն երիտասարդները, որոնք մտածում են հայրենիքին օգնելու մասին։ Դա ինձ շատ ոգեշնչեց, որոշեցի գալ Հայաստան՝ սկզբում առանց որեւէ կոնկրետ նպատակի։ Որոշ ժամանակ փորձում էի տարբեր մարդկանց հանդիպել, զրուցել ու հասկանալ՝ ինչ կարող եմ անել ՏՏ ոլորտի ու ձեռներեցության իմ մասնագիտական փորձառության ներդրմամբ։ Այստեղ հանդիպեցի էլ ավելի շատ մարդկանց, որոնք իրենց բնույթով ոչ թե ցանկանում են վերցնել, ոչ թե իրենց օգուտն են փնտրում, այլ ուզում են տալ ուրիշներին։ Նորից դրականորեն զարմացա, թե որքան շատ են նման մարդիկ։ Նվիրատուներին միավորող պարզ ու հաշվետու ենթակառուցվածք Տարբեր մարդկանց հետ հանդիպումներում քննարկում էինք, որ պատերազմի ժամանակ հստակ խնդիր կար. աշխարհի տարբեր ծայրերից հայերն ուզում էին նվիրատվություններ կատարել, սակայն չգիտեին՝ ինչպես։ Բացի այդ, տարբեր հիմնադրամներ անփորձության պատճառով չկարողացան բավարար թափանցիկություն ապահովել, նաեւ մի քանի անհաջող դեպքեր եղան, որոնց պատճառով ամբողջ ոլորտի հանդեպ անվստահություն առաջացավ, ըստ իս՝ չարդարացված։ Ես տեսա անհրաժեշտություն ստեղծելու տեխնոլոգիական մի ենթակառուցվածք, որը կմիավորի աշխարհի բոլոր հայերին, կաշխատի թափանցիկ եւ միեւնույն ժամանակ կլինի շատ պարզ գործիք։ Այդպես ստեղծվեց IMAST հավելվածը ՝ պատասխանելու ընդհանուր պահանջին, այն է՝ ուզում ենք օգնել Հայաստանին, բայց չգիտենք, թե ինչպես։ IMAST-ը հավելված է, որը մեկ տեղում է հավաքել բոլոր վստահելի, ստուգված հիմնադրամները եւ թույլ է շատ պարզ գործողությամբ կատարել նվիրատվություն։ Այս պահին մեր հավելվածում միավորված են 27 հիմնադրամներ, որոնք հիմնականում կրթական եւ առողջապահական ոլորտներում են գործում: Ներկայում մեր նվիրատուների մեծ մասը Հայաստանից է՝ շուրջ 70 %-ը, 25%-ը՝ ԱՄՆ-ից, բայց մարքեթինգի թիրախային արշավների միջոցով արդեն սկսել ենք ճանաչում ձեռքբերել նաեւ տարբեր եվրոպական եւ մի շարք այլ երկրներում, որտեղ հայեր կան։ Մեր հարթակը թույլ է տալիս նվիրատվություն կատարել աշխարհի ցանկացած ծայրից, անհրաժեշտ է ընդամենը վճարային քարտ ունենալ։ Կարծում եմ, որ մեր առաջընթացի գաղտնիքը հենց գործիքի պարզության մեջ է։ Շուրջ երկուսուկես տարվա գործունեության արդյունքում արդեն ունենք ավելի քան 12 000 նվիրատու՝ մարդիկ, որոնք առնվազն մեկ անգամ նվիրատվություն են կատարել, իսկ հավելվածի օգտատերերի թիվը գերազանցում է 30 000-ը։ Ամսական կարողանում ենք հավաքագրել շուրջ $ 150 000։ Մեր փորձով նաեւ ցույց ենք տալիս, որ յուրաքանչյուրի փոքր ներդրումով հնարավոր է մեծ խնդիրներ լուծել։ Նվիրատվությունը ներառում է նաեւ գումար մարթեքինգային ծախսերի համար, որը մենք հստակ նշում ենք հաշվետվության մեջ։ Այս համակարգի շնորհիվ յուրաքանչյուր նվիրատու իր նվիրատվությամբ աջակցում է հարթակում նոր օգտատերերի ներգրավմանը։ Անձնակազմի ծախսերի ապահովման համար էլ նվիրատուները թեյավճար են թողնում։ Բարության վարակը Երբ սկզբում եկա Հայաստան, չէի մտածում, որ կմնամ այստեղ, բայց արդեն երեք տարի է ընտանիքիս հետ տեղափոխվել եմ Երեւան։ Մնալու ցանկություն առաջացնող հիմնական գործոնը մարդիկ են։ Նկատել եմ, որ այստեղ մարդիկ շատ ինքնաքննադատ են, բայց մենք՝ արտերկրից եկածներս, քանի որ կարող ենք համեմատականներ տանել, միշտ ընդգծում ենք, որ այստեղ մարդիկ շատ բարի են եւ օգնում են, որ քեզ տանը զգաս։ Հստակ է, որ հայերի մեջ կա այդ ուժեղ կողմը՝ տալու ցանկությունը, օգնելու ձգտումը։ Հիմա մենք մեր հավելվածի միջոցով եւս ապացուցում ենք, որ բարությունը մարդու գերբնական ուժն է։ Բարության ուժը հաճախ չենք տեսնում, քանի որ չարի մարքեթինգն ավելի ուժեղ է արվում աշխարհում։ Այն մեզ ստիպում է սովորական ընկալել այնպիսի բաներ, որոնք իրականում նորմալ չեն։ Չարն ունի կարճաժամկետ, բայց կործանող ազդեցություն, մինչդեռ բարությունն ունի վարակիչ եւ մնայուն ազդեցություն։ IMAST-ով գտնված իմաստը 2021 թվականին ես այն հոգեբանական փուլում էի, որը հաճախ անվանում են իմաստի ճգնաժամ կամ միջին տարիքի ճգնաժամ։ Դա մի այնպիսի հետաքրքիր շրջան է, երբ մարդը սկսում է խորհել՝ ինչի՞ համար է անում այս կամ այն բանը, ամեն ինչում փնտրում է, թե որն է դրա իմաստը։ Այդ շրջանում տարբեր հետազոտություններ, գրքեր էի ուսումնասիրում, որոնցից ինձ հատկապես տպավորածներից է Վիկտոր Ֆրանկլի «Մարդու՝ կյանքի իմաստի փնտրտուքը» գիրքը։ Երբ արդեն հասկացել էի, թե ինչպիսին պետք է լինի մեր հարթակը եւ պետք էր անուն որոշել, միանգամից մտքիս այդ բառը եկավ՝ իմաստ։ Այն միշտ մտքումս էր, քանի որ ծրագրի մշակման ամբողջ ընթացքում այդ հարցը կար՝ ինչու՞ եմ անում սա։ Ես փնտրում էի իմաստ, ու ի վերջո ստեղծեցի «Իմաստը»՝ թե՛ ուղիղ, թե՛ փոխաբերական իմաստով։ Հիմա շատերն են ասում, որ անունը շատ լավն է, որովհետեւ այն իրոք արտացոլում է ընդհանուր գաղափար։ Երբ մարդն ինչ-որ լավ բան է անում, դրանով իմաստ է գտնում։ Գիտական հետազոտություններով է նաեւ փաստվում, որ բարի գործեր անելը, թեկուզ շատ փոքր, խիստ իջեցնում է օրգանիզմում կորտիզոլ հորմոնի մակարդակը, եւ բարի գործերից առաջացող ուրախության չափն ու երկարատեւությունն անհամեմատ շատ է, քան, օրինակ, ինքդ քեզ համար ինչ-որ բան գնելու պարագայում է։ Փորձեմ միտքս ծառի զուգահեռով ներկայացնել. զարգացման առաջին փուլում ծառն իր արմատներով շատ ռեսուրսներ է վերցնում: Վերցնում է, որպեսզի զարգանա եւ ճիշտ զարգացման պարագայում հետո սկսում է տալ՝ պտուղներ է տալիս, ստվեր, թթվածին։ Կան ծառեր, որոնք լավ չեն աճում կամ էլ չորանում են, բայց բնական ընթացքն այդ է՝ սկզբում վերցնել, հետո տալ։ Մարդու դեպքում եւս ճիշտ զարգացումն այդպիսին է։ Հայկ Հայրապետյանի հետ զրուցել է Գայանե Ենոքյանը Լուսանկարները՝ հեղինակի
Go to News Site