شرق
گاهی جامعه با یک شکست از پا نمیافتد و توان سیاسی او بیشتر با تکرار شکستهایی تحلیل میرود که هنوز صورتبندی نشدهاند و پیش از آنکه به تجربهای برای عمل جمعی تبدیل شوند، بحران بعدی از راه میرسد و امکان داوری آرام را از میان میبرد. از دی ۹۶ تا آبان ۹۸ و از حوادث 1401 تا دی ۱۴۰۴ ایران فقط چند رخداد جداگانه را پشت سر نگذاشته است؛ در این فاصله، رابطه جامعه با سیاست فرسوده شده است. گاهی جامعه با یک شکست از پا نمیافتد و توان سیاسی او بیشتر با تکرار شکستهایی تحلیل میرود که هنوز صورتبندی نشدهاند و پیش از آنکه به تجربهای برای عمل جمعی تبدیل شوند، بحران بعدی از راه میرسد و امکان داوری آرام را از میان میبرد. از دی ۹۶ تا آبان ۹۸ و از حوادث 1401 تا دی ۱۴۰۴ ایران فقط چند رخداد جداگانه را پشت سر نگذاشته است؛ در این فاصله، رابطه جامعه با سیاست فرسوده شده است. هفتم اکتبر یک موضوع داخلی را به میدان منطقهای کشاند و حمله اسرائیل به ساختمان کنسولگری در مجاورت سفارت ایران در دمشق، آغاز خروج جنگ ایران و اسرائیل از سایه بود. پس از آن، وعده صادق 1 و پاسخ اسرائیل و سپس وعده صادق 2 و پاسخ دوم اسرائیل و بازگشت ترامپ و سرانجام قرارگرفتن ایران در برابر جنگی همزمان با اسرائیل و آمریکا، آینده را از موضوعی سیاسی به مسئلهای امنیتی تبدیل کرد. جامعهای که در انتظار ضربه بعدی زندگی میکند، کمتر از ساختن میپرسد و بیشتر میپرسد چه چیزی هنوز فرونپاشیده است. خطر اصلی این است که ایران در چرخهای ممتد از درگیری و اضطرار گرفتار شود و سیاست در این چرخه دیگر به معنای اصلاح و سازماندهی و آغاز دوباره فهمیده نشود و بیشتر به توان تحملکردن وضعیت موجود تقلیل پیدا کند. در چنین وضعی حتی امید نیز مسئلهدار میشود؛ زیرا امید اگر فقط به معنای دعوت مردم به صبر بیشتر باشد، نهتنها نیرویی سیاسی تولید نمیکند، بلکه میتواند به شکلی از بیاعتنایی به رنج واقعی جامعه تبدیل شود.
Go to News Site