شرق
همکارمان با نگرانی وارد اتاق میشود: «ایکاش این پنجشنبه و جمعه بگذرد و جنگ نشود». این جمله، واگویه درونی میلیونها ایرانی در این روزهاست. وقتی «گمانهزنی» جای «اطمینان» را میگیرد، ردپایش را نه در تحلیلهای سیاسی، که در صفهای بنزین و خروجیهای شهر نشان میدهد. سمیه توحیدلو: همکارمان با نگرانی وارد اتاق میشود: «ایکاش این پنجشنبه و جمعه بگذرد و جنگ نشود». این جمله، واگویه درونی میلیونها ایرانی در این روزهاست. وقتی «گمانهزنی» جای «اطمینان» را میگیرد، ردپایش را نه در تحلیلهای سیاسی، که در صفهای بنزین و خروجیهای شهر نشان میدهد. زندگیهایی که از تعادل خارج شده و هر لحظه منتظر سقوط خبری بد است. اما پرسش اصلی این است: با جامعهای که کارکردهایش زیر آوار عدم قطعیت له شده، چه باید کرد؟ پاسخ در یک مفهوم حیاتی نهفته است: تابآوری. اما تابآوری نه به معنای «تحمل منفعلانه»، بلکه به مثابه یک «سازه ملی». برای رسیدن به این معنا، باید هشت گام راهبردی را بازخوانی کنیم: ۱. تابآوری یک کل تجزیهناپذیر است
Go to News Site