شرق
«ترافیک بود!»؛ این اولین توجیهی است که شهروندان در شهر تهران برای دفاع از خود به دلیل دیرآمدن به کار میبرند. اما اگر یک نفر شش ماه در تهران زندگی کند، با اندکی دقت متوجه میشود: جمعه خلوتترین روز است، پنجشنبه (و البته شنبه به دلیل عدم بازگشت اهالی شهرستان به تهران، تعطیلبودن کشور امارات متحده عربی و روشننبودن ارزش درهم برای بهدستآوردن نرخ دلار آمریکا در بازار) نیمهخلوت است، یکشنبه و چهارشنبه که روزهای آغاز و پایان کاری هفته هستند و در نتیجه شلوغترین روزها هستند، دوشنبه و سهشنبه هم میزان آمدوشد خاص خود را دارند. «ترافیک بود!»؛ این اولین توجیهی است که شهروندان در شهر تهران برای دفاع از خود به دلیل دیرآمدن به کار میبرند. اما اگر یک نفر شش ماه در تهران زندگی کند، با اندکی دقت متوجه میشود: جمعه خلوتترین روز است، پنجشنبه (و البته شنبه به دلیل عدم بازگشت اهالی شهرستان به تهران، تعطیلبودن کشور امارات متحده عربی و روشننبودن ارزش درهم برای بهدستآوردن نرخ دلار آمریکا در بازار) نیمهخلوت است، یکشنبه و چهارشنبه که روزهای آغاز و پایان کاری هفته هستند و در نتیجه شلوغترین روزها هستند، دوشنبه و سهشنبه هم میزان آمدوشد خاص خود را دارند. صبحها بار حرکتی از جنوب به شمال و شرق به غرب (به دلیل وجود مراکز اداری و تجاری در نیمه شمالی پایتخت و در غرب بودن کرج) و عصرها، عکس این مسیر است. تعطیلات پشت سر هم و بارندگی هم پیچیدگیهای ترافیکی خود را دارند. نتیجه اینکه «ترافیک بود»، سادهانگار فرضکردن فردی است که بهموقع به قرار رسیده است. برگردیم به ابعاد حقوقی ماجرا. در تقویم جهانی، 3 ژوئن (برابر با چهارشنبه 13 خردادماه) به نام «روز زودآمدن سر کار» نامگذاری شده است. اهمیت موضوع برای ما وقتی است که بدانیم علت شروع کار در ساعت 7 صبح بهجای 8، برای استفاده از نور خورشید و البته استفادهنکردن از دستگاههای سرمازای فصل گرم است. علت اتخاذ این تصمیم، عدم امکان جلوکشیدن ساعت از سوی دولت است. از زاویه تاریخی، اولین مصوبه در این زمینه با نام «تغییر ساعت و جلوکشیدن آن به مدت یک ساعت تا آخر شهریورماه 1358» در 29 اردیبهشتماه 1358 به تصویب دولت موقت میرسد. از اوایل دهه ۷۰ دوباره ساعتها در نیمه اول سال به میزان یک ساعت جلو کشیده میشد تا اینکه دولت محمود احمدینژاد در دو سال 1385 و 1386 تغییر ساعت را کنار گذاشت. پس از انتقادها، مجلس شورای اسلامی به صحنه آمد و با تصویب «قانون تغییر ساعت رسمی کشور» در 31 مردادماه 1386 در قالب یک ماده واحده که بیان میکرد: «ساعت رسمی کشور هر سال در ساعت 24 روز اول فروردینماه یک ساعت به جلو کشیده میشود و در ساعت 24 روز سیام شهریورماه به حال سابق برگردانده میشود» و به روش جاافتاده گذشته ادامه دارد. در دولت سیدابراهیم رئیسی نیز ساعت ثابت ماند و مصوبه شناورشدن ساعت کار به اجرا درآمد.
Go to News Site