شرق
روزهای قبل از آغاز جنگ ۴۰روزه را یادم میآید؛ همان روزهایی که مضطربانه عدهای کنسرو، آب معدنی و ماکارونی میخریدند، عدهای دیگر در گروهها از قرص ضدعفونی آب مینوشتند و عدهای دیگر هم به سراغ مغازههای خرید لوازم کوه میرفتند و پتوهای عایقی میخریدند. روزهای قبل از آغاز جنگ ۴۰روزه را یادم میآید؛ همان روزهایی که مضطربانه عدهای کنسرو، آب معدنی و ماکارونی میخریدند، عدهای دیگر در گروهها از قرص ضدعفونی آب مینوشتند و عدهای دیگر هم به سراغ مغازههای خرید لوازم کوه میرفتند و پتوهای عایقی میخریدند. حالا و در این روزها و در حالی که احتمال بازگشت تنش همچنان بر فضای جامعه سنگینی میکند، ایرنا در گزارشی به بررسی رفتار مصرفی مردم پرداخته است؛ از صفهای مقطعی پمپبنزین و خریدهای هیجانی گرفته تا انبار خانگی برخی کالاها و چککردن مداوم قیمتها. کارشناسان معتقدند بخش مهمی از این رفتارها نه ناشی از نیاز واقعی، بلکه واکنشی روانی به اضطراب، بلاتکلیفی و احساس ناامنی نسبت به آینده است؛ وضعیتی که اگر مدیریت نشود، میتواند به عاملی برای تشدید بحران تبدیل شود. الگوی مصرف جامعه در چنین شرایطی طیف گستردهای از رفتارها را شامل میشود؛ از مصرف آب، برق و گاز گرفته تا سوخت، کالاهای اساسی، دارو و حتی مصرف اخبار و محتوای رسانهای. جامعه این روزها در وضعیت آمادهباش روانی است و این پرسش مطرح است که خرید برای نیاز است یا برای آرامکردن اضطراب؟ امیرحسین صالحی، جامعهشناس و پژوهشگر رفتارهای اجتماعی میگوید: «در بحرانها، بخشی از مصرف مردم دیگر مصرف منطقی و مبتنی بر نیاز واقعی نیست، بلکه مصرفی روانی و هیجانی است. افراد با خریدکردن، ذخیرهسازی یا حتی پرکردن باک خودرو، احساس میکنند بخشی از کنترل شرایط را دوباره به دست آوردهاند. این رفتار از نظر روانی قابل فهم است. همانطور که برخی افراد هنگام اضطراب دچار پرخوری عصبی میشوند، جامعه هم در شرایط نااطمینانی ممکن است به سمت مصرف هیجانی حرکت کند؛ زیرا خرید و ذخیرهسازی، بهطور موقت احساس امنیت ایجاد میکند».
Go to News Site