شرق
تحریم چهار صرافی بزرگ رمزارزی ایران شاید در ظاهر یک اقدام دیگر از سوی دفتر کنترل داراییهای خارجی وزارت خزانهداری آمریکا (OFAC) باشد، اما در لایه عمیقتر، این اتفاق یکی از مهمترین آزمونهای اعتماد در اقتصاد دیجیتال ایران است؛ اقتصادی که در سالهای اخیر همزمان با تحریمهای خارجی، محدودیتهای داخلی، قطعیهای مکرر اینترنت و نااطمینانیهای سیاسی تلاش کرده روی پای خود بایستد. هنوز چند ساعت از انتشار خبر قرار گرفتن نام چهار صرافی رمزارزی اصلی بازار ایران در فهرست تحریمهای وزارت خزانهداری آمریکا نگذشته بود که شبکههای اجتماعی پر شد از یک سؤال تکراری؛ «داراییهای ما چه میشود؟» سؤال نه درباره روابط ایران و آمریکا بود، نه درباره سیاست خارجی و نه حتی درباره فناوری بلاکچین. سؤال درباره داراییها بود؛ دارایی که میلیونها ایرانی در سالهای سخت اقتصاد ایران به امید حفظ ارزش دارایی، سرمایهگذاری یا کسب درآمد وارد بازار رمزارز کردهاند و حالا بخشی از آن در کیف پولهای نوبیتکس، والکس، بیتپین و رمزینکس قرار دارد. در واقع در سالهای گذشته رمزارزها برای بسیاری از ایرانیان تنها یک ابزار سرمایهگذاری نبودند؛ بلکه به راهی برای حفظ ارزش دارایی، نقلوانتقال پول و حتی دور زدن محدودیتهای مالی تبدیل شدهاند.
Go to News Site