iefimerida
Δύο αδέρφια από τη Μηλιά κρατούν ζωντανή την τέχνη της ξυλογλυπτικής. Τους συναντήσαμε στο εργαστήριο τους και μας έδωσαν χρηστικά tips για τα ξύλινα μαγειρικά σκεύη. Σκαρφαλωμένη στις πλαγιές της Πίνδου, η Μηλιά είναι ένα από τα χωριά που κράτησαν ζωντανή μια τέχνη η οποία περνά από γενιά σε γενιά εδώ και δεκαετίες. Με μόλις 180 μόνιμους κατοίκους σήμερα, ο ορεινός αυτός τόπος εξακολουθεί να είναι γνωστός για την ξυλογλυπτική του παράδοση, μια τέχνη που κάποτε αποτελούσε αναπόσπαστο κομμάτι της καθημερινής ζωής και σήμερα κινδυνεύει να χαθεί. Ένα ανοιξιάτικο πρωινό βρέθηκα στο γραφικό χωριό και συνάντησα τον Τριαντάφυλλο και τον Νίκο Νίτσα στο εργαστήριό τους. Ανάμεσα σε στοίβες ξύλων, εργαλεία και χειροποίητα αντικείμενα, τα δύο αδέλφια μίλησαν για την οικογενειακή παράδοση που κληρονόμησαν από τους παππούδες και τον πατέρα τους, για τις προκλήσεις που αντιμετωπίζει σήμερα το επάγγελμα του ξυλογλύπτη, αλλά και για τη διαχρονική αξία των ξύλινων σκευών. Μάλιστα, εξήγησαν γιατί τα ξύλινα μαγειρικά εργαλεία επιστρέφουν δυναμικά στις σύγχρονες κουζίνες, μοιράστηκαν πολύτιμες συμβουλές για τη σωστή χρήση και συντήρησή τους και αποκάλυψαν ποια ξύλινα αντικείμενα θεωρούν απαραίτητα σε κάθε σπίτι. Οι δύο ξυλογλύπτες από τη Μηλιά Ηπείρου μιλούν στο iefimerida.gr Πώς ξεκίνησε η ενασχόλησή σας με την τέχνη της ξυλογλυπτικής; Η ξυλογλυπτική είναι οικογενειακή υπόθεση για εμάς. Ξεκίνησε από τους παππούδες μας, συνεχίστηκε από τον πατέρα μας και έπειτα περάσαμε κι εμείς στο εργαστήριο. Από μικρά παιδιά βρισκόμασταν εδώ, αρχικά βοηθώντας στις πιο απλές δουλειές και σιγά σιγά μαθαίνοντας την τέχνη. Τότε η ζωή στο χωριό ήταν διαφορετική. Όλα τα παιδιά συμμετείχαν στις οικογενειακές εργασίες. Το παιχνίδι ερχόταν μετά τη δουλειά, συνήθως στην πλατεία του χωριού τα απογεύματα. Η Μηλιά είναι γνωστή για την ξυλογλυπτική. Αυτό ήταν πάντα το σήμα κατατεθέν του χωριού; Ναι. Η Μηλιά φημίζεται εδώ και πολλές δεκαετίες για τα είδη λαϊκής τέχνης και ιδιαίτερα για τα ξύλινα χειροποίητα αντικείμενα. Σήμερα βέβαια, εκτός από τα παραδοσιακά σχέδια, δημιουργούμε και πιο σύγχρονες κατασκευές που ανταποκρίνονται στις ανάγκες της εποχής. Το επάγγελμα της ξυλογλυπτικής είχε κρατήσει τον κόσμο στο χωριό. Πώς γεννιέται ένα ξύλινο αντικείμενο; Όλα ξεκινούν από την επιλογή του ξύλου. Το αγοράζουμε, το κόβουμε στις κατάλληλες διαστάσεις και το αφήνουμε να στεγνώσει. Ορισμένα ξύλα μπορεί να μείνουν στην αποθήκη ακόμη και δύο χρόνια πριν χρησιμοποιηθούν. Από εκεί και πέρα κάθε αντικείμενο ακολουθεί τη δική του πορεία. Κόβεται, πλανίζεται, λειαίνεται, σχεδιάζεται, ξαναδουλεύεται στα μηχανήματα και περνά από πολλά στάδια μέχρι να πάρει την τελική του μορφή. Στα σκεύη που έρχονται σε επαφή με τρόφιμα δεν χρησιμοποιούμε βερνίκια ή χρωστικές. Προτιμούμε το φυσικό ξύλο, όπως ακριβώς το δούλευαν οι παππούδες μας. Η ξυλογλυπτική κινδυνεύει να χαθεί; Δυστυχώς ναι. Υπάρχει ζήτηση για τα προϊόντα μας, αλλά δεν υπάρχουν νέοι άνθρωποι που να θέλουν να συνεχίσουν το επάγγελμα. Οι περισσότεροι φεύγουν από τα χωριά και αναζητούν ευκαιρίες στις πόλεις. Έτσι, ενώ η αγορά εξακολουθεί να ζητά αυτά τα προϊόντα, οι τεχνίτες λιγοστεύουν χρόνο με τον χρόνο. Τι κατασκευάζετε σήμερα στο εργαστήριο; Από πλατό σερβιρίσματος και ξύλα κοπής μέχρι κουτάλες, σπάτουλες, πιρούνες, τσιμπίδες και πλαστήρια. Οτιδήποτε μπορεί να φανταστεί κανείς για την κουζίνα και το τραπέζι. Κάθε εποχή έχει και τα δικά της δημοφιλή προϊόντα. Τα τελευταία χρόνια, για παράδειγμα, έχει επιστρέψει δυναμικά το παραδοσιακό γουδί, ενώ πολύ μεγάλη ζήτηση έχουν και τα ξύλινα πλατό σερβιρίσματος. Γιατί χρειάζονται φροντίδα τα ξύλινα σκεύη; Γιατί το ξύλο είναι ζωντανός οργανισμός. Απορροφά υγρασία και επηρεάζεται από το περιβάλλον. Αν δεν συντηρηθεί σωστά, μπορεί να ανοίξει ή να σκεβρώσει. Ένα απλό πέρασμα με λάδι τροφίμων βοηθά να κλείσουν οι πόροι του ξύλου και να διατηρηθεί για πολλά χρόνια. Έχει επιστρέψει ο κόσμος στα παραδοσιακά μαγειρικά εργαλεία; Σε έναν βαθμό ναι. Η ξύλινη κουτάλα ή η ξύλινη σπάτουλα δεν χαράζουν ποτέ τα σκεύη μαγειρικής και πολλοί εξακολουθούν να τις προτιμούν. Βέβαια, οι συνήθειες έχουν αλλάξει. Οι σημερινοί ρυθμοί ζωής δεν αφήνουν τον χρόνο που υπήρχε παλαιότερα για μαγείρεμα και παρασκευή φαγητού στο σπίτι. Από την άλλη πλευρά, τα εστιατόρια και οι επιχειρήσεις εστίασης αναζητούν όλο και περισσότερο το παραδοσιακό στοιχείο. Τα ξύλινα πλατό, για παράδειγμα, χρησιμοποιούνται ευρέως στο σερβίρισμα και συνδέονται με τη σύγχρονη τάση επιστροφής στην ελληνική γαστρονομική παράδοση. Πόσο βοήθησαν οι τηλεοπτικές εκπομπές μαγειρικής; Πάρα πολύ. Όταν ο κόσμος έβλεπε στις εκπομπές να χρησιμοποιούν ξύλινα σκεύη ή να σερβίρουν σε ξύλινα πλατό, άρχιζε να τα αναζητά και ο ίδιος. Οι εκπομπές μαγειρικής έδωσαν μεγάλη ώθηση στο επάγγελμά μας. Ποια ξύλινα αντικείμενα δεν πρέπει να λείπουν από μια κουζίνα; Ένα καλό ξύλο κοπής, μια ξύλινη κουτάλα, μια σπάτουλα, μια τσιμπίδα για σαλάτες και κρέατα, ένας λεμονοστύφτης και ένα μελοξύλο. Το μελοξύλο, για παράδειγμα, βοηθά να μη ζαχαρώνει το μέλι τόσο εύκολα όσο όταν χρησιμοποιείται μεταλλικό κουτάλι. Επίσης, οι ξύλινες επιφάνειες σερβιρίσματος δεν είναι μόνο όμορφες αισθητικά αλλά και ιδιαίτερα πρακτικές. Είναι αντικείμενα πρακτικά, ανθεκτικά και διαχρονικά, που εξακολουθούν να έχουν θέση σε κάθε κουζίνα. Πώς είναι η καθημερινότητα στη Μηλιά; Η ζωή κυλά ήρεμα. Το πρωί βρισκόμαστε στο εργαστήριο και εργαζόμαστε μέχρι το απόγευμα. Για τις υπόλοιπες ανάγκες μας πηγαίνουμε στα Γρεβενά ή στα Ιωάννινα. Δεν υπάρχουν πολλές επιλογές διασκέδασης, όμως έχουμε μάθει σε αυτόν τον τρόπο ζωής. Από την άλλη, απολαμβάνουμε μια ποιότητα ζωής που δύσκολα συναντά κανείς στις μεγάλες πόλεις. Θα προτείνατε στους νέους να ακολουθήσουν αυτό το επάγγελμα; Βεβαίως. Πρόκειται για μια δουλειά που έχει ακόμη ζήτηση και προοπτικές. Το πρόβλημα δεν είναι το επάγγελμα, αλλά η ζωή στο χωριό, που δύσκολα προσελκύει σήμερα τους νέους ανθρώπους. Αν κάποιος αγαπά τη χειροτεχνία και θέλει να ασχοληθεί σοβαρά, μπορεί να χτίσει μια πολύ καλή επαγγελματική πορεία. Εμείς συνεχίζουμε γιατί αγαπάμε αυτό που κάνουμε και γιατί θέλουμε να κρατήσουμε ζωντανή μια παράδοση που περνά από γενιά σε γενιά. Διαβάστε περισσότερα στο iefimerida.gr Δύο αδέρφια από τη Μηλιά κρατούν ζωντανή την τέχνη της ξυλογλυπτικής. Τους συναντήσαμε στο εργαστήριο τους και μας έδωσαν χρηστικά tips για τα ξύλινα μαγειρικά σκεύη. Σκαρφαλωμένη στις πλαγιές της Πίνδου, η Μηλιά είναι ένα από τα χωριά που κράτησαν ζωντανή μια τέχνη η οποία περνά από γενιά σε γενιά εδώ και δεκαετίες. Με μόλις 180 μόνιμους κατοίκους σήμερα, ο ορεινός αυτός τόπος εξακολουθεί να είναι γνωστός για την ξυλογλυπτική του παράδοση, μια τέχνη που κάποτε αποτελούσε αναπόσπαστο κομμάτι της καθημερινής ζωής και σήμερα κινδυνεύει να χαθεί. Ένα ανοιξιάτικο πρωινό βρέθηκα στο γραφικό χωριό και συνάντησα τον Τριαντάφυλλο και τον Νίκο Νίτσα στο εργαστήριό τους. Ανάμεσα σε στοίβες ξύλων, εργαλεία και χειροποίητα αντικείμενα, τα δύο αδέλφια μίλησαν για την οικογενειακή παράδοση που κληρονόμησαν από τους παππούδες και τον πατέρα τους, για τις προκλήσεις που αντιμετωπίζει σήμερα το επάγγελμα του ξυλογλύπτη, αλλά και για τη διαχρονική αξία των ξύλινων σκευών. Μάλιστα, εξήγησαν γιατί τα ξύλινα μαγειρικά εργαλεία επιστρέφουν δυναμικά στις σύγχρονες κουζίνες, μοιράστηκαν πολύτιμες συμβουλές για τη σωστή χρήση και συντήρησή τους και αποκάλυψαν ποια ξύλινα αντικείμενα θεωρούν απαραίτητα σε κάθε σπίτι. Οι δύο ξυλογλύπτες από τη Μηλιά Ηπείρου μιλούν στο iefimerida.gr Πώς ξεκίνησε η ενασχόλησή σας με την τέχνη της ξυλογλυπτικής; Η ξυλογλυπτική είναι οικογενειακή υπόθεση για εμάς. Ξεκίνησε από τους παππούδες μας, συνεχίστηκε από τον πατέρα μας και έπειτα περάσαμε κι εμείς στο εργαστήριο. Από μικρά παιδιά βρισκόμασταν εδώ, αρχικά βοηθώντας στις πιο απλές δουλειές και σιγά σιγά μαθαίνοντας την τέχνη. Τότε η ζωή στο χωριό ήταν διαφορετική. Όλα τα παιδιά συμμετείχαν στις οικογενειακές εργασίες. Το παιχνίδι ερχόταν μετά τη δουλειά, συνήθως στην πλατεία του χωριού τα απογεύματα. Η Μηλιά είναι γνωστή για την ξυλογλυπτική. Αυτό ήταν πάντα το σήμα κατατεθέν του χωριού; Ναι. Η Μηλιά φημίζεται εδώ και πολλές δεκαετίες για τα είδη λαϊκής τέχνης και ιδιαίτερα για τα ξύλινα χειροποίητα αντικείμενα. Σήμερα βέβαια, εκτός από τα παραδοσιακά σχέδια, δημιουργούμε και πιο σύγχρονες κατασκευές που ανταποκρίνονται στις ανάγκες της εποχής. Το επάγγελμα της ξυλογλυπτικής είχε κρατήσει τον κόσμο στο χωριό. Πώς γεννιέται ένα ξύλινο αντικείμενο; Όλα ξεκινούν από την επιλογή του ξύλου. Το αγοράζουμε, το κόβουμε στις κατάλληλες διαστάσεις και το αφήνουμε να στεγνώσει. Ορισμένα ξύλα μπορεί να μείνουν στην αποθήκη ακόμη και δύο χρόνια πριν χρησιμοποιηθούν. Από εκεί και πέρα κάθε αντικείμενο ακολουθεί τη δική του πορεία. Κόβεται, πλανίζεται, λειαίνεται, σχεδιάζεται, ξαναδουλεύεται στα μηχανήματα και περνά από πολλά στάδια μέχρι να πάρει την τελική του μορφή. Στα σκεύη που έρχονται σε επαφή με τρόφιμα δεν χρησιμοποιούμε βερνίκια ή χρωστικές. Προτιμούμε το φυσικό ξύλο, όπως ακριβώς το δούλευαν οι παππούδες μας. Η ξυλογλυπτική κινδυνεύει να χαθεί; Δυστυχώς ναι. Υπάρχει ζήτηση για τα προϊόντα μας, αλλά δεν υπάρχουν νέοι άνθρωποι που να θέλουν να συνεχίσουν το επάγγελμα. Οι περισσότεροι φεύγουν από τα χωριά και αναζητούν ευκαιρίες στις πόλεις. Έτσι, ενώ η αγορά εξακολουθεί να ζητά αυτά τα προϊόντα, οι τεχνίτες λιγοστεύουν χρόνο με τον χρόνο. Τι κατασκευάζετε σήμερα στο εργαστήριο; Από πλατό σερβιρίσματος και ξύλα κοπής μέχρι κουτάλες, σπάτουλες, πιρούνες, τσιμπίδες και πλαστήρια. Οτιδήποτε μπορεί να φανταστεί κανείς για την κουζίνα και το τραπέζι. Κάθε εποχή έχει και τα δικά της δημοφιλή προϊόντα. Τα τελευταία χρόνια, για παράδειγμα, έχει επιστρέψει δυναμικά το παραδοσιακό γουδί, ενώ πολύ μεγάλη ζήτηση έχουν και τα ξύλινα πλατό σερβιρίσματος. Γιατί χρειάζονται φροντίδα τα ξύλινα σκεύη; Γιατί το ξύλο είναι ζωντανός οργανισμός. Απορροφά υγρασία και επηρεάζεται από το περιβάλλον. Αν δεν συντηρηθεί σωστά, μπορεί να ανοίξει ή να σκεβρώσει. Ένα απλό πέρασμα με λάδι τροφίμων βοηθά να κλείσουν οι πόροι του ξύλου και να διατηρηθεί για πολλά χρόνια. Έχει επιστρέψει ο κόσμος στα παραδοσιακά μαγειρικά εργαλεία; Σε έναν βαθμό ναι. Η ξύλινη κουτάλα ή η ξύλινη σπάτουλα δεν χαράζουν ποτέ τα σκεύη μαγειρικής και πολλοί εξακολουθούν να τις προτιμούν. Βέβαια, οι συνήθειες έχουν αλλάξει. Οι σημερινοί ρυθμοί ζωής δεν αφήνουν τον χρόνο που υπήρχε παλαιότερα για μαγείρεμα και παρασκευή φαγητού στο σπίτι. Από την άλλη πλευρά, τα εστιατόρια και οι επιχειρήσεις εστίασης αναζητούν όλο και περισσότερο το παραδοσιακό στοιχείο. Τα ξύλινα πλατό, για παράδειγμα, χρησιμοποιούνται ευρέως στο σερβίρισμα και συνδέονται με τη σύγχρονη τάση επιστροφής στην ελληνική γαστρονομική παράδοση. Πόσο βοήθησαν οι τηλεοπτικές εκπομπές μαγειρικής; Πάρα πολύ. Όταν ο κόσμος έβλεπε στις εκπομπές να χρησιμοποιούν ξύλινα σκεύη ή να σερβίρουν σε ξύλινα πλατό, άρχιζε να τα αναζητά και ο ίδιος. Οι εκπομπές μαγειρικής έδωσαν μεγάλη ώθηση στο επάγγελμά μας. Ποια ξύλινα αντικείμενα δεν πρέπει να λείπουν από μια κουζίνα; Ένα καλό ξύλο κοπής, μια ξύλινη κουτάλα, μια σπάτουλα, μια τσιμπίδα για σαλάτες και κρέατα, ένας λεμονοστύφτης και ένα μελοξύλο. Το μελοξύλο, για παράδειγμα, βοηθά να μη ζαχαρώνει το μέλι τόσο εύκολα όσο όταν χρησιμοποιείται μεταλλικό κουτάλι. Επίσης, οι ξύλινες επιφάνειες σερβιρίσματος δεν είναι μόνο όμορφες αισθητικά αλλά και ιδιαίτερα πρακτικές. Είναι αντικείμενα πρακτικά, ανθεκτικά και διαχρονικά, που εξακολουθούν να έχουν θέση σε κάθε κουζίνα. Πώς είναι η καθημερινότητα στη Μηλιά; Η ζωή κυλά ήρεμα. Το πρωί βρισκόμαστε στο εργαστήριο και εργαζόμαστε μέχρι το απόγευμα. Για τις υπόλοιπες ανάγκες μας πηγαίνουμε στα Γρεβενά ή στα Ιωάννινα. Δεν υπάρχουν πολλές επιλογές διασκέδασης, όμως έχουμε μάθει σε αυτόν τον τρόπο ζωής. Από την άλλη, απολαμβάνουμε μια ποιότητα ζωής που δύσκολα συναντά κανείς στις μεγάλες πόλεις. Θα προτείνατε στους νέους να ακολουθήσουν αυτό το επάγγελμα; Βεβαίως. Πρόκειται για μια δουλειά που έχει ακόμη ζήτηση και προοπτικές. Το πρόβλημα δεν είναι το επάγγελμα, αλλά η ζωή στο χωριό, που δύσκολα προσελκύει σήμερα τους νέους ανθρώπους. Αν κάποιος αγαπά τη χειροτεχνία και θέλει να ασχοληθεί σοβαρά, μπορεί να χτίσει μια πολύ καλή επαγγελματική πορεία. Εμείς συνεχίζουμε γιατί αγαπάμε αυτό που κάνουμε και γιατί θέλουμε να κρατήσουμε ζωντανή μια παράδοση που περνά από γενιά σε γενιά. Διαβάστε περισσότερα στο iefimerida.gr
Go to News Site
