Add source Login
Bir adaya bir saraya

Bir adaya bir saraya

Çözüm komisyonunun 6 aylık çalışması bitti, 82 sayfalık rapor 47 oyla kabul edildi. Şimdi sırada Öcalan ve PKK’lılara tahliye dağdakilerin eve dönüşü yasaları var. Ardından Erdoğan’a 3. kez adaylık yolunu açacak Anayasa formülü gündeme gelecek.

'Değeri 100 milyon lira olan yarış atları kayıp' iddialarına açıklama geldi

'Değeri 100 milyon lira olan yarış atları kayıp' iddialarına açıklama geldi

Tarım İşletmeleri Genel Müdürlüğü (TİGEM), 'Değeri 100 milyon lira olan yarış atları kayıp' iddiaları hakkında açıklama yaptı. İlginizi Çekebilir TİGEM'in sanal medya hesabından yapılan açıklamada, "Genel Müdürlüğümüze bağlı Malatya Sultansuyu Tarım İşletmesi Müdürlüğü bünyesinde 25 Aralık 2025 tarihinde meydana gelen olayla ilgili, çeşitli mecralarda yer alan 'Değeri 100 milyon lira olan yarış atları kayıp' şeklindeki iddia gerçeği yansıtmamaktadır. Söz konusu işletmede bulunan Çiftçibaşı Tay Tavlası'ndaki 19 tay, henüz nedeni kesin olarak belirlenemeyen şekilde padok servis kapısının açılması sonucu işletme sahası dışına çıkmıştır. Tayların karayoluna ulaşması neticesinde meydana gelen trafik kazalarında 6 tay telef olmuş, 4 tay yaralanmıştır. 9 tay ise sağlıklı bir şekilde aynı gün işletmeye geri getirilmiştir. İddia edildiği gibi kayıp olan tay veya at yoktur. Telef olan 6 tayın toplam değeri ise iddia edildiği gibi 100 milyon TL değil, yaklaşık 800 bin TL'dir. Olayın hemen ardından gerekli idari ve adli süreçler başlatılmış olup, Malatya Valiliği ile TİGEM tarafından konuya ilişkin soruşturma da titizlikle yürütülmektedir. Ayrıca olayın hemen akabinde Malatya Valiliği tarafından kamuoyuna resmi açıklama yapılmıştır. Kamuoyunun asılsız ve spekülatif beyanlara itibar etmemesi önemle rica olunur" ifadeleri kullanıldı.

Experiential Learning and Authentic Education: Tonguç in Antalya

Experiential Learning and Authentic Education: Tonguç in Antalya

The Village Institutes created a remarkable impact not only on Türkiye’s education system but also on the global educational landscape. At a time when concepts such as experiential and authentic learnıng had not yet even been named, they implemented these innovative approaches in practice. They strengthened teacher training and professional development, addressed structural challenges in rural education, contributed to the preservation of cultural heritage, supported the idea of social justice through education, and fostered international cooperation in reform efforts. Considering these multi-layered contributions, it is inevitable that they have left a lasting legacy in the history of global education. Professor Dr. Hilmi Uysal from Antalya, together with Mualla Aksu and Pakize Türkoğlu , authored an important research study in July 2023 examining the health dimension of the Village Institutes. The study, titled Village Institutes Through the Lens of Health – Revitalizing the Village Through Health Education , was also published as a book by the New Generation Village Institute Members Association . As a physician, Hilmi explains that viewing and examining the contributions of the Village Institutes to our country’s health system from a researcher’s perspective affected him profoundly and transformed into an unbreakable bond with the philosophy of the Institutes. Today, Hilmi is involved in a learning initiative aimed at sustaining the legacy of İsmail Hakkı Tonguç —who was not merely a practitioner but the intellectual architect of the Village Institutes—and at drawing lessons from his educational philosophy for our present day. In short, Hilmi has brought Tonguç to Antalya. During his tenure as Director General of Primary Education, Tonguç transformed the idea of achieving rural development through education into a systematic model and institutionalized the principle of “learning through work, for work.” His approach positioned the teacher not merely as a transmitter of knowledge but as a leading actor in the social and economic transformation of the village. His vision rested on a holistic understanding that united education with production, culture, and social responsibility. For this reason, the Village Institutes were not ordinary teacher-training schools but were shaped as a comprehensive project of social transformation. Tonguç ’s role was decisive both in terms of pedagogical innovation and public courage. Harun Karadeniz , one of the leading figures of the youth movements of the 1960s, was arrested following March 12 coup in the Dev-Genç case and died on August 15, 1975, from cancer he contracted in prison. Although he was not an education specialist, in his book Education Is for Production he analyzed the shortcomings of the education system and proposed solutions. In that work, he wrote the following about the Village Institutes: “Because with the establishment of the village institute, production methods in the village improved, the tools used in production moved toward refinement, changes in the infrastructure began to affect power structures, and the village was moving toward an entirely new economic structure. The institutes were not merely producing; they were cultivating people capable of creating the new, and then the next new. They were training students who developed all their human capacities in the face of nature in order to create something new. However, this movement toward creation could take place only in a few villages. It was not enough.” I asked Hilmi what gap the idea of the Village Institutes fills in today’s educational debates and why it is important to rethink this legacy in our contemporary world. He explains that the reason the idea of the Village Institutes continues to generate strong interest is precisely because of what we are currently experiencing. “The practices of those who determine education policy today inevitably lead people to question what had once been done, drawing on our collective memory. For example, the Vocational Education Center system (MESEM). Within an educational mechanism where child labor is exploited, dozens of children lose their lives in workplace accidents. In the Village Institutes, students aged 13 to 18, together with institute directors, teachers, and master instructors, built their own buildings with their own labor, cultivated their fields and gardens, and created a miracle of self-sufficiency. Yet those who opposed the Village Institutes led destructive campaigns, distorting the reality by accusing them of exploiting child labor. In fact, what was done was part of an education that taught prospective teachers—who had already performed much heavier labor in their villages—modern skills useful to their communities, such as construction, agriculture, animal husbandry, and sewing, through work and within work. Moreover, the products of their labor belonged to them; they were the owners of what they created, and it would serve their younger siblings and the village children who came after them. Today, however, children of the same age are being brutally exploited, and the educational system itself is turned into an instrument of this merciless order. The understanding embodied in the Village Institutes makes clear what this approach in MESEM truly means and helps the truth be better understood.” Hilmi explains that the fundamental reason for initiating this educational program was his recognition of our ignorance. In friendly gatherings and meetings where the Village Institutes are discussed, he observed that much of what is said consists of formulaic expressions, and he frequently encountered misinformation and distortions, which he finds deeply saddening. He emphasizes that there is a rich body of knowledge about the Village Institutes, including works such as Tonguç ’s The Village to Be Revitalized , yet very few people have actually read them. The educational program organized by the Antalya Branch of the New Generation Village Institute Members Association is structured around participants studying the sources in advance and arriving prepared with research and reflection. At times, direct readings from texts are conducted, much like Fakir Baykurt practiced all the time. Participants consist of association members and others interested in the subject. Although teacher candidates are not yet involved, the participation of retired teachers carries a distinct significance. Hilmi states that his intention is precisely to confront these challenges and approach the subject with a genuine desire to understand. “ Pakize Türkoğlu had already done the hard part by writing Tonguç and the Institutes . That book addresses the subject in exactly the content and sequence I was seeking, explaining it meticulously.” Building on that work, Hilmi developed a program designed to provoke reflection. “Teachers need to free their minds from rote learning and classroom-bound education and transform them in line with the contemporary spirit of the Village Institutes.” Professor Dr. Hilmi Uysal and Pakize Türkoğlu’s book Tonguç and the Institutes , which forms the backbone of the educational program. While working at the World Health Organization, I implemented experiential and authentic learning within the framework of Tonguç ’s educational principles through the Global Learning Opportunities network I established. My greatest hope is that Hilmi ’s efforts will resonate, expand, and touch the lives of those who participate in this learning programme. “The central element of the Village Institutes’ legacy is their philosophy of education. Through the principle of ‘education through work, within work, for work,’ they demonstrate that a new human being can emerge only through an approach that is not based on rote memorization, not confined within classroom walls, but embedded in life itself—an education that nourishes democratic and free creative thought, inspires and encourages, fosters self-creation and self-discovery, and strengthens the joy and enthusiasm for living and learning within each person. In short, we must show that such a contemporary educational philosophy—one that truly makes a human being human—has existed, was achieved in the past, and can be achieved again today.”

Önemli bir adım!

Önemli bir adım!

Dün; TBMM Başkanı Numan Kurtuluş’un başkanlığında “Milli Dayanışma, Kardeşlik ve Demokrasi Komisyonu”, 21. ve son toplantısını yaptı… Kurtulmuş, ortak raporun 7 bölümden oluştuğunu belirterek başlıkları komisyona sundu… Başlıklar şöyleydi… 1- Komisyon çalışmaları. 2- Komisyonun temel hedefleri. 3- Türk-Kürt kardeşliği tarihi. 4- Komisyonda dinlenen kişilerin analizleri. 5- Terör örgütü PKK'nin kendini feshetmesi. 6- Sürece ilişkin yasal düzenleme önerileri. 7- Demokratikleşmeye yönelik öneriler. Tartışmalar sonrası rapor, “Komisyonda” kabul edildi… ∗∗∗ Raporun takdimi sırasında Kurtulmuş’un vurguladığı; “Bu mesele farklılıkları derinleştiren ezber kalıplarla değil, basiretli bakış, samimi yaklaşım ve kararlı adımlarla çözüme kavuşacaktır. Bu konu varlığımızı ve yarınımızı ilgilendiren niteliğiyle dar siyasi çıkarların veya risk hesaplarının konusu asla olamaz, dar siyasi çıkarların ve risk hesaplarının çok ötesinde bir realitedir. Kalıcı sükunetin sağlam temeller üzerinde yükselmesi, güvenliğin yanında hukuk devleti pratiğini, demokratik siyaset ahlakını ve milli dayanışma iradesini aynı anda kuvvetlendiren birliği gerektirmektedir” uyarısı, raporun temel dayanağını açıklıyordu… ∗∗∗ Komisyonda kabul edilen “Ortak Raporun” uygulanması sırasında bazı tartışmaların yapılacağı şimdiden belli… Rapora oy veren ancak şerh de düşen siyasi partilerin yapılacak tartışmalarda dikkat etmeleri gereken husus, alınan kararları yok sayan ve yeni çözümsüzlüklere yol açan bir duruma düşmemeleri… ∗∗∗ Rapora "evet" oyu veren DEM Parti, ortaya çıkan metne dair eleştirilerini ve görüşlerini düştüğü  şerhte açıkladı! DEM Parti şerhinde; “Ortak rapor taslağının hazırlık sürecinde DEM Parti olarak ısrarla uzlaşma zeminini zorladıklarını, taslakta yer alan “Terörsüz Türkiye süreci", "terör örgütü", "terör belası" gibi kavramların kullanılmasını uygun bulmadıklarını, bu kavramlar ve yaklaşımlar hakkında farklı düşündüklerini aktarmalarına rağmen değerlendirilmediğini vurguladı… Oysa mevcut süreci PKK lideri Abdullah Öcalan’ın 27 Şubat çağrısına ismini veren “Barış ve Demokratik Toplum” süreci olarak tanımladıklarını, "Kürt meselesinin 'terör' kavramı ile anılamayacağını, Kürt meselesi vardır ve bu bir terör sorunu olarak görülemez, onca zulme, baskıya rağmen özgür ve eşit yaşam tutkusundan başka bir amacı olmayan Kürt halkı, bu tanımlamaları kabul edemez” ifadeleri yer aldı. ∗∗∗ CHP Grup Başkanvekili Murat Emir ise rapora itirazlarını şu şekilde yaptı; “ilk 5 bölümde kullanılan dil hariç raporun değerli bir metin olduğu, ancak  AİHM ve AYM bölümü dışında tümüyle kendi partilerini yansıtmadığını kaydetti. AYM Kararlarına rağmen şehir plancısı Tayfun Kahraman ve HDP eski Eş Başkanı Selahattin Demirtaş gibi isimlerin cezaevinde tutulması, kayyum uygulamalarının devam ediyor olması ve Türkiye siyasetinin adliye koridorlarında tasarlanmasının rapora gölge düşürdüğünü belirtti… Emir, "Maalesef adalete ait bir ilerleme kaydedilmemiştir. Bu açıdan, komisyon çalışmaları beklenen umudu doğurmamıştır" derken, aynı zamanda raporun "lafta ve rafta" kalmaması gerektiğini vurguladı.  Emir, raporun içeriğine ilişkin yasal düzenlemeler ile yargının ve iktidarın atması gereken adımların ivedilikle atılması gerektiğini bildirdi… ∗∗∗ Komisyon çalışmalarına haklı bir itiraz CHP Milletvekili Türkan Elçi’den geldi… Elçi, Genel Başkanı Özgür Özel’in bilgisi dahilinde raporda, “faili meçhul cinayetlerle” ilgili bir bölüm bulunmaması nedeniyle olumlu noktalarına rağmen kabul oyu veremeyeceğini açıkladı… ∗∗∗ Türkan Elçi çok haklı! Komisyon kuruluşu sırasında bölgede yaşanan “faili Meçhul “cinayetlerin de çözüm çalışmaları yapılacağı umudu herkeste oluşmuştu… Ancak komisyon sürecinde faili meçhulleri bırakın “faili belli “olanlarla ilgili bir tek söz dahi söylenmedi, ciddi araştırma yapılmadı… Diyarbakır Baro Başkanı Tahir Elçi’nin öldürülmesi, AKP iktidarı zamanında oldu. Tahir Elçi çok önemli bir kişilikti… İktidar yetkililerinin faillerin bulunması için yeterli özeni göstermemiş olması, kamuoyunda büyük bir tepki yaratmıştı… Kaldı ki, toplamsal barışın oluşabilmesi devlet egemenliğinin adaleti oluşturmasına bağlıdır… Barış için, hak ve özgürlükler için, kardeşlik için ve laik demokratik sosyal hukuk devletinin yeniden oluşturulması için önemli bir adım atıldı… Dillerim kalıcı olur… Ve umarım ki bu adım, birileri ya da bir partinin çıkarı için atılmamıştır…

Laikliği savunuyoruz

Laikliği savunuyoruz

“Yasaklanan saçlarımız şimdi kardeşlerimizin boynunda idam ipi.” İran’da “rejimin istediği gibi örtünmediği için” Mahsa Amini’nin katledilmesi sonrası gericiliğe, baskılara, yoksulluğa karşı yapılan eylemler sonrası eylemlere katılıp tutuklanan gençlerin art arda idam kararları açıklanmıştı. İranlı kadınlar gericiliğin tüm toplumu eşitsizlikle, baskıyla, yoksullukla nasıl kuşattığını sokaklara astığı bu pankartla haykırmıştı. Afganistan’da kız çocuklarının eğitim hakkının ilkokul sonrası tamamen yasaklanması ile eş zamanlı kölelik te resmileştirildi. 4 Ocak 2026 ile birlikte Afganistan’da insanlar artık “özgür” ve “köle” olarak gruplara ayrılıyor. Gericiliği yaygınlaştıran, kadınları, kız çocuklarını hedef alan rejimlerin nasıl tüm toplum için eşitsizliğe, yoksulluğa, siyasal şiddete dönüştüğüne ilişkin Afganistan’dan, İran’a, Hindistan’dan, Macaristan’a çok sayıda örnek sayabiliriz. Dünya’da ve ülkemizde sermayenin, iktidarların gerici dayatmaları, kadınlara, kız çocuklarına yönelik  şiddetin, ayrımcılığın sınırsız ve uluslararası boyutları zamansız ve evrensel bir ataerkilliğin sonucu sınırı ile değerlendirildi. Kültürel boyutlar sınırında yaklaşımlar bu olgunun siyasal boyutlarının göz ardı edilmesine ve kültür tanımlarının muktedir siyasal aktörlerin elinde olduğunun unutulmasına yol açtı. Bu sapma muktedirler ve kimlikçi ideolojiler tarafından güçlendirildi ve desteklendi. Gericiliğin ana hedefi kadınlar ve çocuklar oldu. Devletler, siyasal aktörler kadınların, çocukların -toplumsal muhalefetin mücadelesi sonucu- yaşamını ve güvenliğini korumaya yönelik kısmi mevzuat değişiklikleri yapsa bile ailelerin ve tarikat gibi yapıların işleyişlerine asla müdahale etmedi. Tam aksine namus cinayetleri denilip hafif cezalar öngörüldü. Tecavüzcüler mağdurlarıyla evlenirse denilip çocuk yaşta evliliklerin önü açıldı. Çocuğun rızası diyerek kadınlar ve kız çocukları üzerindeki denetimi, eril imtiyazlarını devam ettirdiler. DİN ARAÇSALLAŞTIRILDI Bu politik hat dünya genelinde yalnızca kadınlar ile kız çocuklarını değil, ırk, kast, din, etnisite veya diğer aidiyetler temelinde seçilen toplulukları da bir bütün olarak hedef aldı. Afganistan örneği amaçlananı en açık biçimde anlatan örneklerden oldu. Kadınların recmedildiği, kırbaçlandığı, çalışma, eğitim hatta sokağa çıkma hakkının dahi yasaklandığı uygulamalar kamuya ait her alanın dini, şeri hükümlere göre dizaynı, hem toplumsal denetim aracı olarak hem de yöneticilerin iktidar ve meşruiyetinin bir teyidi olarak kullanıldı. Yine ele geçirilen IŞİD belgeleri arasında, gayrimüslim bir kadın köleye kimin tecavüz edip edemeyeceği konusunda İslami kuralları açıkladığı iddia edilen fetvalar yayımlandı. Hindistan’da alt kasttan kadınlara yönelik tecavüzlerde, mülteci kamplarındaki çocuk evlilikler ile genç kızların organize biçimde ticareti benzer örneklerden oldu. Dini, şeri hükümler; çocuk yaşta evliliklerin, tecavüzün, şiddetin gerekçesi ilan edildi. Tüm eşitsizliklerin, ayrımcılıkların, baskıların yaşama geçirilmesi için din araçsallaştırıldı. Emperyalizmin, kapitalizmin ve siyasal aktörlerinin emeğin, derelerin, dağların, toprakların, madenlerin sonsuz sömürüsü için temel hattı laiklik, eşitlik karşıtı politikaların hayata geçirilmesi oldu. Son birkaç hafta içinde “Şeriata ve faşizme karşı Devrimci Demokratik Cumhuriyet” pankartı astıkları için altı SOL Parti üyesine ev hapsi cezası verildi. 2012’de başlatılan 2021 Şura sonrası yaygınlaştırılan 4-6 yas Kuran kurslarının her köyde, her mahallede, okullarda, hastanelerde her yerde daha da yaygınlaştırılması için yönetmelik yayımlandı. 4-6 yaş çocuklarının camilere götürülmesi, okullarda çetelelerin tutulması gibi içeriklerle Ramazan Genelgesi yayımlandı. TARİHİ SORUMLULUK Laikliğin kaybedildiği her ülkede kaybeden çocuklar, kadınlar, emekçiler oldu. Laikliği kaybettiğimiz her gün hep birlikte kaybettik. Korkut Boratav, Taner Timur, Müjde Ar, Ayşe Kulin, Timur Soykan gibi isimlerin de aralarında bulunduğu 168 yazar, sanatçı, akademisyen, gazeteci, demokratik kitle örgütü temsilcileri “Laikliği Savunuyoruz” imza metni ile hep birlikte laikliğe sahip çıkma çağrısı yaptı. Laikliği Savunuyoruz metnine atılan her imza memleketimizin geleceği için bir umuttur. Aydınlanma mücadelesi damarının, direncinin bu topraklarda ne denli güçlü olduğunun kanıtıdır.  Karanlık kuşatmaya karşı birleşik mücadele için yan yana gelmenin tarihi sorumluluğudur.