Kurir
Има нешто парадоксално во кариерата на Одил Ахмедов, една од најголемите ѕвезди во историјата на узбекистанскиот фудбал. Ахмедов, кој беше комплетен играч за врска со нестварна физичка подготвеност и тактичка интелигенција, беше синоним за најболните мундијалски неуспеси на својата репрезентација. Оваа земја од Централна Азија, која е независна членка на ФИФА од 1994 година, буквално „удираше во статива“ во квалификациите за Светските првенства во 2014 и 2018 година. Но, парадоксот е во следново: штом Ахмедов ги закачи копачките, Узбекистан конечно го оствари сонот и обезбеди историски, дебитантски пласман на Светското првенство. Сепак, иако не успеа како капитен на теренот, Одил има сериозни прсти во овој историски успех. Веднаш по повлекувањето од игра, тој седна на столчето како потпретседател на фудбалската федерација и започна револуција. Ахмедов израсна во славниот Пахтакор од Ташкент, каде што дебитираше на 18 години. Набрзо направи голем трансфер во тогаш екстремно богатиот руски Анжи од Махачкала. Таму ја направи нестварната предност да биде прогласен за играч на сезоната во тим во кој играа суперѕвезди како Самуел Ето и Роберто Карлос. Во тој период за него сериозен интерес покажа и лондонски Арсенал, трансфер кој Одил подоцна призна дека не се реализирал, но самиот интерес бил „победа за целиот узбекистански фудбал“. Узбекистанските мундијалски трауми По епизодата во Русија, Ахмедов стана шампион на Кина со Шангај СИПГ под водство на Витор Переира. Но, клупските успеси не донесоа утеха за репрезентативните рани, кои кај Узбекистанците се длабоки и бизарни. Првата голема траума се случи уште пред ерата на Ахмедов, во квалификациите за Мундијалот во 2006 година. На бараж-мечот против Бахреин, Узбекистан водеше со 1:0 и доби пенал. Легендарниот Сервер Џепаров погоди за 2:0, но јапонскиот судија го поништи голот бидејќи узбекистански играчи предвреме влегле во шеснаесетникот. Наместо според правилата да нареди повторување на пеналот, судијата досуди индиректен удар за Бахреин! Узбекистан бараше службена победа од 3:0, но ФИФА нареди мечот да се преигра, по што Бахреин се пласираше понатаму. Втората траума ја доживеа самиот Ахмедов во квалификациите за Бразил 2014. Тогаш во последното коло го прегазија Катар со 5:1, но им недостасуваше само уште еден единствен гол за да ја престигнат Јужна Кореја на табелата и да обезбедат директен пласман. Третото разочарување дојде за Русија 2018. Во последното коло им требаше каква било победа против Јужна Кореја дома за историски пласман, но мечот заврши со преболни 0:0. По уште еден неуспешен циклус за Катар, Ахмедов реши дека е доста. Како капитен ја презеде одговорноста, се повлече и на заминување кажа брутални вистини кои ја разбудија нацијата. „Фудбалот не може да се излаже. Ако не се промениме денес, по четири години пак ќе бараме прошка од народот. Ако интересите на фудбалот не се пред сè друго, нема да имаме резултати. Немаме база, немаме млади играчи“, порача Ахмедов во јуни 2021 година. Државна стратегија која донесе историја Зборовите на Ахмедов беа сфатени сериозно. Тој веднаш беше кооптиран во раководството на федерацијата, по што започна масовен проект поддржан од државата. Како што пренесува агенцијата „Ројтерс“, Узбекистан изгради и реновираше дури 15.000 фудбалски терени во училиштата ширум земјата. Оваа нација од 35 милиони жители создаде мрежа на фудбалски школи кои опфатија 65.000 млади таленти. Резултатите од оваа долгорочна стратегија на Ахмедов и раководството дојдоа експресно брзо. Олимписката репрезентација се пласираше на Игрите во Париз, а узбекистански фудбалер за првпат направи трансфер во Премиер лигата – Абдукодир Кусанов потпиша за Манчестер Сити. Иако не успеа во копачки, Одил Ахмедов на 38-годишна возраст успеа како функционер конечно да го скрши децениското проклетство. Овој пат немаше потреба од извинувања кон нацијата, туку само славење на историскиот момент во кој Узбекистан стана првата земја од Централна Азија која ќе заигра на едно Светско првенство.
Go to News Site
Tocka 
Вечер 
Makfax Macedonia 
Нова Македонија 
ZHURNAL 
